وحدت وجودى
و همه از يكديگر دورند اما در وحدتى كه دو طرف را ازل و ابد تشكيل داده ، گرد آمدهاند اصالت در انديشه و احساس و سليقه و خيال را ادب مى گويند . اصالت مزبور ميان صاحب اين صفات و تمامى موجودات ، در وحدت وجود مطلق ارتباط خاصى برقرار مى سازد و خود را در دو چهره نمايش مىدهد : يكى حيات كه بر اصول ويژهاى از اين وحدت قائم است ، و ديگر روش زيبا كه بزرگ سازى زندهاى از واكنش ادب و جهان هستى محسوب مىشود .
اگر علم ، تجزيه و تحليل اشياء است ، هنر را بايد توحيد و