حاكى از درك عميق على « ع » نسبت به طبيعت و حالات وجود مى باشد : با هر جرعهاى جستن در گلو ، و در هر خوردنى گلو گرفتنى مى باشد . به هيچ نعمتى از نعمتهاى دنيا نمى رسيد مگر آنكه نعمت ديگرى را از دست مى دهيد ، و هيچ كهنسالى از كهنسالان شما به يك روز عمر خود نمى رسد مگر آنكه روز ديگرى از عمرش نابود مى گردد ، و براى او افزونى در خوراك تجديد نمى شود مگر آنكه روزى قبلى او از بين مى رود ، و اثر و نشانهاى براى او بوجود نمى آيد ، مگر آنكه اثر ديگرش فانى مى گردد ، و هيچ تازهاى براى او تجديد نمى شود مگر بعد از آنكه تازهء او كهنه مىشود ، و هيچ خوشهاى براى او نمى رويد مگر آنكه خرمنى از او كم مىشود . همانا دودمانهائى كه ما فروع آنها هستيم در گذشتند
ماه تابانى در آن به جريان انداخت
قسمتى از خطبهاى است كه امام « ع » در ضمن آن از آغاز آفرينش آسمان و زمين سخن مى گويد : آن گاه شكاف فضا را ايجاد و اطراف آن را باز نمود و راههاى هوائى را احداث كرد ، سپس آبى كه امواجش خروشان و رويهم غلطان بود در آن جارى گردانيد . آن آب را بر پشت باد تندى كه نيرومند و