تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 283

مساهمون:

ص٢٨٣
با صداى بلند بود برنشانيد . آن گاه باد ديگرى كه وزش آن را تند قرار داد آفريد ، سپس آن را به برهم زدن آب فراوان و بر انگيختن موج درياها فرمان داد . آن باد هم آب را مانند مشگ جنبانيد و بسان وزش در فضا بطورى كه اول آن را به آخرش و ساكنش را به متحركش باز گرداند ، به آن وزيد تا آب فراوانى بالا آمد . آن گاه آسمانها را به زينت ستارگان و روشنى نورافكنها بياراست و در آنها چراغ نورافشان خورشيد و ماه تابان را در مدارى دايره مانند و سقفى متحرك به جريان انداخت

خروش آب

قسمتى از خطبه‌اى است كه در ضمن آن سخن از قدرت خدا به ميان آمده است : خداوند به نعرهء درندگان در بيابانها ، و گناهان بندگان در خلوتها ، و آمد و رفت ماهيان در درياهاى بزرگ ، و خروش آب بوسيلهء تندبادها ، دانا است

آفرينش شبكور

على « ع » در اين خطبه از آفرينش شبكور سخن مى گويد : يكى از صنايع دقيق و حكمت هاى شگفت انگيزش آفرينش مرموز اين
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 283 | جورج جرداق / انصارى