گنجايش اين كار را داشته باشد ودر غير اين صورت سعى
وتقصير نموده وبراي حج محرم شود ولازم است پس از بازگشت
از منى وقبل از طواف حج ، قضاى طواف عمره را به نحوى كه گفته
شد به جا آورد .
مسأله 295 - هر گاه زن پس از طواف وپيش از نماز آن ، يعنى
بين طواف ونمازش ، حيض شود طوافش صحيح است ونماز
طواف را پس از پاكى وغسل به جا آورد . وچنانچه وقت نداشت
سعى وتقصير را به جا آورده ونماز طواف را پيش از طواف حج
قضا نمايد .
مسأله 296 - هر گاه زنى پس از طواف ونمازش احساس نمود
كه حيض دارد ونداند كه پيش از طواف يا پيش از نماز يا در أثناء
بوده يا بعد از نماز رخ داده ، در اين صورت بنابر صحت طواف
ونماز بگذارد . وچنانچه بداند كه قبل از نماز حادث شده ووقتش
هم تنگ است ، سعى وتقصير نموده ونماز را تا پس از پاكى تأخير
بيندازد وعمره اش صحيح است .
مسأله 297 - هر گاه زنى به مكة رسيد ومى توانست اعمال
عمره را به جا آورد ولى با علم وعمد به جا نياورد تا حيض شد
ووقت هم تنگ شد ، ظاهرا عمرهاش فاسد است . واحتياط ( واجب ) اين
است كه عدول به حج افراد نموده وحج خود را در سال بعد اعاده
نمايد .