سال شاخ و برگ انبوهى را توليد مىكند . درخت چاى ، حتى بيش از اكاليپتوس مايل به رشد در زمينهاى باتلاقى و مردابى است . برگهاى اين گياه بر خلاف اكاليپتوس به سختى توسعه يافتهاند و اين امر دلالت بر برترى نيروهاى خاك ، آتش و آب در مقايسه با هوا دارد .
با وجود آنكه درخت چاى واجد يكى از بهترين اسانسهاى ضد قارچ ، ضدعفونىكننده و گندزدا است ، ولى تأثير اسانس اكاليپتوس بر روى بيمارىهاى تنفسى بهتر مىباشد .
بالاخره آنكه نيروى زيستى شگفتآور اين گياه نشاندهنده چگونگى اثرات قوى آن در تحريك دستگاه ايمنى است .
تاريخچه و موارد مصرف در طب سنتى
علىرغم آنكه استفاده از درخت چاى به تازگى در گسترهء رايحهدرمانى رواج يافته است ، ولى امروزه از آن در كمكهاى اوليه ، براى درمان همه دردها استفاده مىشود . اسانس گياه مزبور به همراه
Origanum vulgare
و مرزه ، از جمله اسانسهايى است كه اثرات دارويى و گندزداى آن قويا اثبات شده است .
طى اواخر دهه 20 ميلادى در استراليا ، پژوهشهايى بر روى اسانس درخت چاى انجام شد كه بيانگر اثر شگفتآور ضدعفونىكننده گياه مزبور بود . طى جنگ جهانى دوّم از درخت چاى حتى در كمكهاى اوليه نظامى مناطق گرمسيرى استفاده مىشد . پژوهشهاى گستردهء انجام شده در خلال دهههاى 70 و 80 ميلادى روى اين گياه ( به وسيله
Morton Walker
، دكتر
Eduardo F . Pena
و دكتر
( Paul Belaiche
، اثر شديد ضد قارچ اين گياه را نشان داده است . در رايحهدرمانى از درخت چاى به دليل داشتن دامنهء گستردهاى از اثرات درمانى و نيز سميّت كم ، به عنوان داروى مطلوب خانگى براى مخلوط كردن با ساير داروها استفاده مىشود ( مخلوط با اكاليپتوس و اسطوخودوس ) .
خواص درمانى
ضد قارچ [ عامل برفك
( Candida albicans )
و عامل ترى كومونياز
( Trichomonas )
] ، ضدعفونىكننده ، گندزداى عمومى ( به ويژه در مورد مجارى ادرار ) ، محرّك ايمنى ، ضد التهاب ، خلطآور ، التيامبخش ، بهبوددهنده ، انگلكش ، مؤثر در بهداشت مو و آمادهسازى فرآوردههاى مورد نياز در جراحى ( جهت پيشگيرى از عفونت ) .
موارد استفاده
عفونتهاى قارچى ( مانند زرد زخم ، كچلى پاى ورزشكاران ، ورم مهبل ، برفك
Candida ) ( albicans
، عفونتهاى ادرارى ، ورم مثانه ، جراحتهاى عفونى ، زخمها ، بيمارىهاى عفونى ،