بخش مورد استفاده جهت تقطير
گلها :
ميزان اسانس موجود در گل اين گياه بسيار ناچيز بوده ، با عمل انفلوراژ و يا به وسيله استخراج توسط حلّال استحصال مىشود ( به فصل سوّم رجوع گردد ) .
در روش اوّل ، گلهاى تازه روى مخلوطى از چربىها ( معمولا مخلوط چربى خوك ، چربى گاو و روغنهاى نباتى ) ، قرار داده مىشود . وظيفه چربى ، جذب رايحه متصاعد شده از گياه است . گلهاى پلاسيده هر روز جمعآورى شده و به جاى آنها گلهاى تازه روى لايه چربى قرار داده مىشود . اين روند منجر به توليد محصولى به نام پماد مىگردد .
براى جدا كردن چربى از پماد ، آن را با الكل شستشو داده ، در مرحله بعد الكل با روش تقطير در خلاء جدا شده ، نهايتا محصول خالص استخراج مىشود .
روش انفلوراژ ، مستلزم صرف وقت زياد است . اين روش رو به انقراض مىباشد و تنها معدودى از توليدكنندهها ، هنوز اين روش را به كار مىبرند .
امروزه استفاده از حلالهاى آلى ( از قبيل هگزان ) ، جايگزين استفاده از چربىهاى طبيعى شده است . فرآورده به دست آمده درد
( Concrete )
ناميده مىشود . اين تركيب معمولا مومى بوده و خالص مىباشد . اسانس به دست آمده قهوهاىرنگ و چسبنده است .
بوى ويژه
عميق ، شيرين ، گرمكننده ، پايدار ، نشاطآور ، تا حد زيادى شگرف و تعالىبخش .
خصوصيات
اسانس ياسمين به خوبى با اسانس گل سرخ ، اسانس بهارنارنج ، برگاموت ، اسانس پتىگرن ، چوب صندل ، مركّبات ،
Cymbopogon martini
، شمعدانى و
Aniba roseaodora
مخلوط مىگردد .
مخلوط ياسمين با اسانس گل سرخ و اسانس بهارنارنج يكى از مهّمترين اسانسهاى مورد استفاده در عطرسازى مىباشد . اسانس ياسمين يكى از گرانبهاترين اسانسها بوده ، اغلب انواع تقلّبى آن در بازار عرضه مىگردد .
تاريخچه و موارد مصرف در طب سنتى
اگر اسانس گل سرخ را اسانس عشق بدانيم ، يقينا اسانس ياسمين ، اسانس عشقهاى افسانهاى مىباشد . به همين دليل در آيينهاى سنتى هندوها و مسلمانان به ياسمين اهميّت زيادى داده مىشده است و اين گياه الهامبخش شعراى عرب ، براى سرودن اشعار زيبا