ضد اسپاسم ، كاهنده قند خون ، تببر ، محرّك ، التيامبخش ، التيامدهندهء زخمها ، انگلكش .
موارد استفاده
بيمارىهاى تنفسى ( مانند آسم ، برونشيت ، سل ، زكام و سينوزيت ) عفونتهاى ، مجارى ادرار ، ديابت ، تب ، روماتيسم ، انگلهاى روده مانند آسكاريس و كرمك .
ميخك
Eugenia caryophyllata Thunb .
رويشگاهها و نواحى كشت
اين گياه بومى جزاير ملوك ، ماداگاسكار ، زنگبار و اندونزى است .
بخش مورد استفاده جهت تقطير
جوانههاى خشك :
اسانس حاصل به رنگ قهوهاى تا قهوهاى تيره است . ساقه و برگ ميخك نيز تقطير مىشود ولى كيفيت اسانس آنها ( به ويژه اسانس حاصل از ساقهها ) ، پايينتر است . چنين اسانسهايى اغلب به صورت تقلّبى ، به جاى اسانس جوانه ميخك عرضه مىگردد .
بوى ويژه
گرم ، ادويهاى و ويژه .
خصوصيات
در درخت ميخك نيروهاى زمينى ريشهها ، به سوى نواحى گلدهنده در حال صعودند .
نواحى مزبور شامل جوانههاى ميخك مولّد اسانس گياه مىباشد . ازاينرو اسانس مزبور سنگينتر از آب بوده ، به راحتى تبخير نمىشود و همچنين غليظ و سوزاننده است . اين امر بيانگر وجود نيروهاى آتشين هستى در اسانس مزبور است كه قويا درون زمين كشيده شدهاند . اينگونه تأثيرات متقابل و ويژه بين آتش و انرژىهاى خاك در محدوده گياهى ، به شكل اثرى قوى روى سوختساز ( تحريك هضم غذاى سنگين و تنظيم عمل دستگاه گوارش ) ظاهر مىگردد .
تاريخچه و موارد مصرف در طب سنتى
از اين گياه در دندانپزشكى ، داروسازى ، صنايع غذايى و عطرسازى استفاده مىشود .
ميخك كه بومى جزاير ملوك است ، همراه با فلفل سياه ، دارچين و جوزبويا از شناخته شدهترين گونههاى گياهى دنيا مىباشد . اين گياه در گذشته به قدرى باارزش بود كه سبب