رفتن از آن راه را دارد به احرام باقي بماند واز آن راه برود ، واگر از آن راه
رفت وحج أو فوت شد بايد عمره مفرده بجا آورد واز احرام خارج شود .
مسأله 8 - اگر شخص مصدود خوف آن داشته باشد كه اگر از راه ديگر برود به حج
نمىرسد نمىتواند عمل شخص مصدود را بكند ومحل شود ، بلكه بايد به راه ادامه دهد
وصبر كند تا فوت محقق شود وبا عمره مفرده متحلل شود .
مسأله 9 - تحقق پيدا مىكند مصدود بودن در حج به اين كه به هيچ يك از وقوف اختياري
واضطراري عرفه ومشعر نرسد ، بلكه تحقق پيدا مىكند اگر نرسد به چيزى كه به فوت
آن ، حج فوت مىشود هر چند از روى علم وعمد نباشد ، وصور آن سابق ذكر شد ، بلكه
ظاهرا تحقق پيدا كند به اين كه بعد از وقوفين منع كنند أو را از منى ومكة ونتواند
نايب بگيرد ، بلكه اگر منع كنند از اعمال منى يا اعمال مكة با عدم امكان نايب ، بلى در
صورتي كه تمام اعمال را بجا آورد ومنع نمودند از برگشتن به منى براي بيتوته
واعمال أيام تشريق ، مصدود بودن تحقق پيدا نمىكند ، وحج أو صحيح است ، وبايد
نايب بگيرد براي اعمال در اين سال ، واگر نشد سال ديگر .
مسأله 10 - كسى كه مصدود شد از آمدن به مكة يا از اتمام اعمال يا از بجا آوردن
اعمالي كه به ترك آنها حتى به غير عمد حج باطل مىشود وبه دستوري كه گفته شد از
احرام خارج شد ، اگر حج بر أو مستقر شده بوده يا آن كه در سال ديگر مستطيع است
وحج واجب را بجا نياورده بايد بعد از رفع منع دوباره به حج برود واعمالي كه نموده
كافى از حجة الاسلام نيست .
مسأله 11 - كسى كه مصدود است اگر اميد بر طرف شدن مانع را داشته باشد بلكه
گمان آن را هم داشته باشد مىتواند بدستورى كه گفته شد از احرام خارج شود .
مسأله 12 - كسى كه احرام عمره بست وبواسطة مرض نتوانست برود به مكة اگر
بخواهد محل شود بايد هدى كند ، وبه احتياط واجب هدى يا پول آن را بفرستد بوسيلة
أميني به مكة وبا أو قرار داد كند كه در چه روز وچه ساعتي آن را در مكة ذبح كند
ووقتي كه روز وساعت موعود رسيد تقصير كند ، پس از آن هر چه بر أو حرام شده بود
حلال مىشود مگر زن ، واحتياط آن است كه در ذبح ، قصد تحليل منوب عنه كند .