مسأله 13 - كسى كه احرام حج بست وبواسطة مرض نتوانست برود براي عرفات
ومشعر ، بايد هدى كند ، وبه احتياط واجب هدى يا پول آن را بايد بفرستد به منى كه در
آنجا ذبح كنند ومواعده كنند كه روز عيد ذبح شود ودر آن وقت تقصير كند ، پس
هر چه بر أو حرام شده بود حلال مىشود مگر زن .
مسأله 14 - كسى كه حج واجب به عهده أو است وبواسطة مرض ، محصور شد زن بر أو
حلال نمىشود مگر آن كه خودش بيايد واعمال حج را بجا بياورد وطواف نساء بكند ،
ولى اگر عاجز شد از آمدن ، بعيد نيست كفايت عمل نايب براي تحليل زن بر أو . واما
كسى كه حج أو استحبابي بوده بعيد نيست كفايت طواف نايب از أو ، ولكن احتياط آن
است كه در صورت امكان خودش برود .
مسأله 15 - اگر كسى كه با أو قرار داده بود ذبح كند نكرده بوده وشخص محرم در
روز موعود محل شد وبا زن هم نزديكى كرد معصيت نكرده وكفاره هم ندارد ، لكن
بايد باز هدى يا پول را بفرستد ومواعده كند وبايد از زن اجتناب كند ، واحتياط
واجب آن است كه از وقتي كه معلوم شد عمل نشده اجتناب كند گر چه محتمل است
كه وجوب اجتناب از وقتي باشد كه شخص را مى فرستد براي ذبح .
مسأله 16 - تحقق محصور بودن مثل تحقق مصدود بودن است كه گذشت .
مسأله 17 - اگر مريض بعد از آن كه هدى يا پولش را فرستاد حالش خوب شد
بطورى كه توانائى رفتن به مكة را داشت بايد برود ، پس اگر محرم به احرام تمتع است
وبه وقت رسيد ، اعمال عمره وحج را بجا مىآورد واگر وقت تنگ شد بطورى كه اگر
بخواهد عمره بجا بياورد وقوف به عرفات فوت مىشود بايد برود به عرفات وحج
افراد بجا بياورد ، واحتياط آن است كه قصد عدول كند وبعد از آن عمره مفرده
بكند ، وكافى است از حجة الاسلام .
واگر وقتي رسيد به مكة كه حج فوت شده يعنى به وقت اختياري مشعر نمىرسد
عمره أو مبدل مىشود به عمره مفرده وبايد آن را بجا آورد واز احرام خارج شود ،
واحتياط آنست كه قصد عدول به عمره مفرده كند ، وحج واجب را با وجود شرايط در
سال ديگر بجا آورد .