پنجم - خنثاى مشكل اگر از اين سه دسته أخير نباشد بايد تقصير كند وسر
نتراشد .
مسأله 2 - اگر خنثاى مشكل از اين سه طايفه باشد ، واجب است هم تقصير كند وهم
سر بتراشد احتياطا .
مسأله 3 - احتياط آن است كه كسى كه سر را مىتراشد تمامش را بتراشد .
مسأله 4 - در تقصير كفايت مىكند مقدار كمي از موى سر يا ريش يا شارب را چيدن
به هر نحو ويا هر آلت كه باشد ، ويا ناخن گرفتن ، وبهتر است كه هم مقدارى از مو
بگيرد وهم ناخن را بگيرد .
مسأله 5 - سر تراشيدن وتقصير چون از عبادات است بايد با نيت خالص از رياء
وبراي أطاعت خداوند باشد وبدون آن صحيح نيست ، وآنچه بايد به آن حلال شود
حلال نمىشود .
مسأله 6 - جائز است سر را خود انسان بتراشد يا به سلمانى بدهد ، وهم چنين در تقصير
وبايد خودش نيت كند ، وبهتر آن است كه سلمانى هم نيت كند .
مسأله 7 - كساني كه سر تراشيدن بر آنها متعين است مثل اشخاصى كه در مسأله أول
ذكر شد ، اگر سر آنها مو نداشته باشد بايد تيغ را بكشند بسر آنها ، وآن كافى است از
تراشيدن سر .
مسأله 8 - كساني كه مخير هستند ميان تراشيدن سر وگرفتن موى ريش يا شارب
وگرفتن ناخن ، اگر سرشان مو نداشت بايد تقصير كنند ، واگر هيچ مو نداشتند حتى
موى ابرو بايد ناخن بگيرند ، واگر آن را هم نداشتند تيغ را بسر بكشند كافي است .
مسأله 9 - تراشيدن ريش كفايت نمىكند از تقصير .
مسأله 10 - اكتفا كردن به تقصير موى زير بغل ياعانه محل اشكال است .
مسأله 11 - محل تراشيدن سر وتقصير نمودن منى است ، وجائز نيست اختيارا در
غير آنجا .
مسأله 12 - احتياط ان است كه در روز عيد باشد اگر چه بعيد نيست جواز تأخير تا آخر
أيام تشريق .