ذي الحجة ، ودر تأخير عمدى نيز همين حكم است .
مسأله 11 - اگر حيواني را به گمان آن كه صحيح وسالم است ذبح كرد بعد معلوم شد كه
مريض يا ناقص بوده كافى نيست ، وبايد دوباره ذبح كند .
مسأله 12 - اگر حيواني را به گمان چاقى ذبح كرد بعد معلوم شد لاغر است كافى
است .
مسأله 13 - اگر حيواني را به گمان لاغرى خريد وبه اميد آن كه چاق در آيد براي
أطاعت خدا رجاءا ذبح كرد وبعد معلوم شد چاق است كافى است .
مسأله 14 - اگر احتمال نمىداد كه حيوان چاق است يا احتمال ميداد لكن از روى بي
مبالاتى ذبح كرد نه به اميد موافقت امر خداوند كافى نيست .
مسأله 15 - اگر لاغرى آن را اعتقاد داشت وبواسطة جهل به مسأله براي أطاعت
خداوند ذبح كرد بعد معلوم شد چاق است احتياط واجب در اعاده است .
مسأله 16 - اگر ناقص بودن را اعتقاد داشت وبواسطة جهل به مسأله براي أطاعت
خدواند ذبح كرد وبعد معلوم شد صحيح است ظاهرا كافى باشد .
مسأله 17 - احتياط آن است كه ذبيحه را سه قسمت كنند ، يك قسمت را هديه بدهند .
ويك قسمت را صدقه بدهند ، وقدرى هم از ذبيحه بخورند وصدقه را به مؤمنين
بدهند ، ولكن هيچ يك از اين احتياطها واجب نيست ، واگر صدقه را به فقراى كفار
بدهد يا آن كه تمام ذبيحه را به آنها بدهد اشكال ندارد وضامن حصه فقراء نيست ، لكن
احتياط خصوصا در خوردن قدرى از ذبيحه خيلى مطلوب است .
مسأله 18 - جائز است كه ذبح را كسى ديگر به نيابت انجام دهد ونيت را نائب كند
واحتياطا خود شخص هم نيت كند .
مسأله 19 - احتياط واجب آنست كه ذابح مؤمن باشد ، بلكه خالى از قوت نيست ،
وهمينطور در ذبح كفارات .
مسأله 20 - در صورتي كه قرباني بدست غير مؤمن انجام گيرد كفايت نمىكند وبايد دو
مرتبه قرباني كند هر چند در وقت قرباني متوجه نشود كه ذابح مؤمن نيست يا جاهل به
مسأله باشد .