مسأله 1 - واجب است بر كسى كه حج تمتع بجا مىآورد ذبح يك هدى ، يعنى يك شتر يا
يك گاو يا يك گوسفند ، وشتر أفضل است وپس از آن گاو بهتر است .
مسأله 2 - كفايت نمىكند براي چند نفر به شركت ، يك هدى در حال اختيار بلكه در
حال ضرورت نيز محل اشكال است ، واحتياط واجب جمع بين شركت در ذبح
وروزه است كه ذكر مىشود .
مسأله 3 - ساير حيوانات غير از سه حيوان مذكور كافي نيست .
مسأله 4 - در هدى چند چيز معتبر است وبايد مراعاة شود :
أول - آن كه اگر شتر باشد سن آن كمتر از پنج سال نباشد وداخل در شش سال
شده باشد ، واگر گاو است بنابر احتياط واجب كمتر از دو سال نباشد وداخل در سه
سال شده باشد ، وهمچنين در " بز " كمتر از سن گاو نباشد ، ودر ميش به احتياط واجب
كمتر از يك سال نباشد وداخل در سال دوم شده باشد .
دوم - بايد صحيح باشد پس حيوان مريض كافى نيست حتى مثل كچلى بنابر
احتياط .
سوم - بايد خيلى پير نباشد .
چهارم - بايد تام الاجزاء باشد ، وناقص كافى نيست . پس اگر واضح باشد
كورى يا لنگى آن بنابر أقوى كافى نيست ، واگر واضح نباشد به احتياط واجب كافى
نيست واحتياط واجب آنست كه چشمش سفيد نشده باشد وبايد گوش بريده ودوم بريده
وشاخ داخل آن شكسته يا بريده نباشد .
پنجم - بايد لاغر نباشد ، واگر در گرده أو پيه باشد كافى است ، واحتياط آن
است كه آن را در عرف لاغر نگويند .
ششم - بايد " خصى " نباشد ، يعنى بايد خصيتين آن را بيرون نياورده باشند .
هفتم - بايد بيضه آن را نكوبيده باشند به احتياط واجب .
هشتم - بايد در أصل خلقت بي دم نباشد به احتياط واجب ، واگر گوش يا شاخ در
خلقت اصلى نداشته باشد بعيد نيست كفايت ، اگر چه خلاف احتياط است .
نهم - در أصل خلقت بي بيضه نباشد .