فصل ششم
در بيتوته به منى است
ودر آن چند مسأله است :
مسأله 1 - واجب است بر حاج كه شب يازدهم ذي الحجة وشب دوازدهم را در منى
بيتوته كند ، يعنى در آنجا بماند از غروب آفتاب تا نصف شب .
مسأله 2 - چند طايفه بايد در شب سيزدهم نيز تا نصف شب بمانند :
أول - كسى كه صيد كرده است در احرام ، واحتياط واجب آنست كه اگر صيد را
گرفته باشد ونكشته باشد شب سيزدهم را بماند ، لكن غير از صيد كردن چيزهاى ديگر
كه از صيد بر محرم حرام است مثل خوردن گوشت صيد ونشان دادن صيد به صياد
وغير آن را اگر اجتناب نكرده واجب نيست بيتوته شب سيزدهم .
دوم - كسى كه نزديكى با زن كرده در احرام چه در قبل وچه در دبر وچه با زن
خود يا اجنبيه . ولى غير از جماع كارهاى ديگر مثل بوسيدن ولمس وغير آن را
اگر اجتناب نكرده واجب نمىشود بيتوته شب سيزدهم .
سوم - كسى كه در روز دوازدهم كوچ نكرد از منى وغروب شب سيزدهم را
درك كرد .
مسأله 3 - چند طايفه اند كه واجب نيست در شبهاى يازده ودوازده وسيزدهم در منى
بمانند :
أول - بيماران وپرستاران آنها ، وديگر كساني كه براي آنها مشقت داشته باشد
ماندن به هر عذرى كه باشد .
دوم - كساني كه ترس آن دارند كه اگر شب را بمانند مال آنها در مكة از بين