مسأله 9 - اگر از روى فراموشى مقدم بدارد سعى را بر طواف أقوى آن است كه آن را
اعاده كند وهم چنين است اگر از روى ندانستن مسأله مقدم بدارد .
مسأله 10 - واجب است رفتن وبرگشتن از راه متعارف باشد ، پس اگر از راه غير
متعارف به صفا برود يا به مروه سعيش باطل است .
مسأله 11 - اگر بين صفا ومروه را دو طبقه يا چند طبقه كنند وتمام طبقات بين دو كوه
باشد از هر طبقه جائز است سعى كند گر چه أحوط سعى از همان راهى است كه از أول
متعارف بوده .
مسأله 12 - اگر طبقه زير زمينى درست شد وكوه صفا ومروه ريشه دار بود وسعى بين
آن دو واقع شد صحيح است على الظاهر ، وأحوط سعى از طبقه روى زمينى است .
مسأله 13 - واجب است در وقت رفتن به طرف مروه متوجه به آنجا ، ووقت رفتن رو
به صفا متوجه به آن باشد ، پس اگر عقب عقب برود يا پهلو را به طرف صفا يا مروه كند
وبرود باطل است ، لكن نگاه كردن به چپ وراست بلكه گاهى به پشت سر اشكال
ندارد .
مسأله 14 - جائز است به جهت استراحت ورفع خستگى ، نشستن يا خوابيدن بر صفا يا
مروه ، وهمين طور جائز است نشستن يا خوابيدن بين آنها براي رفع خستگى ولازم
نيست عذرى داشته باشد بنابر أقوى .
مسأله 15 - جائز است تأخير سعى از طواف ونماز آن براي رفع خستگى يا تخفيف
گرمى هوا ، وجائز است بدون عذر تأخير بيندازد تا شب گرچه احتياط در تأخير
نينداختن است .
مسأله 16 - جائز نيست تأخير انداختن تا فردا بدون عذر از قبيل مرض .
مسأله 17 - سعى از عبادات است وبايد آن را با نيت خالص براي فرمان خداى تعالى
بياورد .
مسأله 18 - سعى مثل طواف ركن است وحكم ترك آن از روى عمد يا سهو چنان
است كه در طواف گذشت .
مسأله 19 - زياد كردن در سعى بر هفت مرتبه از روى عمد موجب باطل شدن آن است