با مالي كه در دسترس است به اندازه هزينه حج مىشود ، در
صورتي كه نتواند در آن مال هر چند با وكالت دادن در فروشش يا
اجاره درازا مدت ومانند آن تصرف كند حج بر أو واجب نيست .
( 36 ) : جايز نيست در مالي كه بواسطة آن مستطيع شده
تصرفى كند كه به واسطه آن از استطاعت خارج شود ونتواند
تدارك كند ، چه اين تصرف پيش از تمكن از سفر باشد يا بعد از
آن ، بلكه تصرف قبل از ماههاى حج هم جايز نيست .
( 37 ) : اگر در سال حج ، بطور اتفاقي هزينه سفر اضافه شود ، يا
زاد وراحله اى را كه تهيه نموده بود ، در وطن يا در راه تلف گرديد ،
يا ضمان غير عمدى بر عهده اش آمد ، بطورى كه مال أو كافى براي
حج نباشد ; حج بر أو واجب نيست .
( 38 ) : اگر انسان مالي دارد كه به مقدار مصارف حج است ،
ولى عقيدة اش اين بوده كه كافى نيست ، يا غفلت داشته ، يا غافل از
وجوب حج بوده - غفلتى كه معذور است - حج بر أو واجب
نيست . اما اگر شك داشته يا غافل از وجوب حج بوده - غفلتى كه
ناشى از تقصير أو بوده - وبعد از آن كه مالش تلف شده وتمكن از
حج نشده ، دانست يا يادش آمد ، حج بر ذمه اش مستقر شده ، اگر
داراى ساير شرايط بوده است .
مناسك حج وعمره ( فارسي ) — صفحة 17
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص١٧