تمام اين وقت را در عرفات نباشد معصيت كرده است ، ولى حجش
باطل نخواهد شد ، اما اگر از روى عمد أصلا وقوف نكند حجش
باطل مىشود . پس ركن وقوف مختصر است هر چند لحظه اى باشد ،
نه وقوف در تمام وقت ، گرچه وقوف در تمام وقت واجب است .
( 345 ) : كسى كه به جهت فراموشى يا ندانستن حكم يا عذر
موجه ديگرى وقوف اختياري ( از ظهر تا غروب ) را درك نكرد
وقوف اضطراري ( مقدارى از شب عيد ) بر أو لازم است . وحد آن
تا طلوع فجر روز عيد است . وبا اين وقوف حجش صحيح خواهد
بود . واگر اين وقوف را عمدا ترك كند حجش باطل مىشود .
( 346 ) : كوچ كردن از عرفات ، قبل از غروب آفتاب دانسته
وعمدا حرام است ، ولى حج را باطل نمىكند . وكسى كه كوچ كرد
وپشيمان شد وبرگشت چيزى بر أو نيست ، ولى اگر بر نگشت بايد
يك شتر كفاره بدهد ، ودر منى آن را بكشد . وچنانچه نتواند يك
شتر كفاره بدهد بايد هيجده روز پى در پى روزه بگيرد ، بدون فرق
بين اين كه در سفر روزه بگيرد يا در حضر ، ونيز در مكة بگيرد يا
در محل خودش . واين حكم نسبت به كسى كه از فراموش كرده
يا حكم را نمىدانست وقبل از غروب كوچ كند نيز جارى است .
يعنى اگر يادش آمد يا حكم را ياد گرفت بايد برگردد ، واگر
مناسك حج وعمره ( فارسي ) — صفحة 128
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص١٢٨