( 295 ) : طواف كننده مىتواند به رفيق وهمراه خود در حفظ
شماره شوطها اعتماد كند ، در صورتي كه رفيق وهمراهش يقين
داشته باشد ، مثلا در صورت شك اگر رفيق انسان بگويد اين شوط
پنجم است مىشود بر گفته أو اعتماد كرد ودو شوط ديگر بجا آورد .
( 296 ) : هر گاه در طواف مستحبى شك نمايد مختار است بين
اين كه بنا را بر أقل بگذارد يا أكثر ، وطوافش صحيح است . هر چند
مستحب واحتياط غير لازم اين است كه بنا را بر كمتر بگذارد .
( 297 ) : اگر دانسته واز روى عمد يا ندانستن حكم ، طواف
عمره تمتع را ترك نمايد ونتواند پيش از وقوف به عرفات تدارك
كند عمره اش باطل است ، وواجب است حج را در سال بعد اعاده
نمايد ، وبنابر احتياط واجب بايد عدول به حج افراد نمايد .
وهر گاه از روى عمد يا ندانستن حكم طواف حج را ترك نمايد
وتداركش ممكن نباشد حجش باطل است ، وبايد در سال بعد
اعاده كند ، ودر همان سال ترك طواف يك شتر كفاره بدهد .
وبراي بيرون آمدن از احرام در همه اين موارد عمره مفرده
بجا آورد .
( 298 ) : هر گاه طواف را فراموش كرد ، بعد از اين كه يادش آمد
تداركش واجب است . وچنانچه بعد از گذشت وقتش يادش آمد
مناسك حج وعمره ( فارسي ) — صفحة 113
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص١١٣