در صورتي است كه مكلف هنگام شروع به طواف يا در ميان آن ،
با آن كه مىداند جمع بين دو طواف حرام وباطل كننده طواف
است ، آن را قصد نمايد ، كه قصد تقرب با قصد حرام جمع
نمىشود ، هر چند اتفاقا حرام ( جمع بين دو طواف ) انجام ندهد .
( 290 ) : هر گاه سهوا بيش از هفت شوط طواف نمايد ، چنانچه
زيادى كمتر از يك شوط است ، آن را قطع كند وطوافش صحيح
است ، هر چند طواف واجب باشد ; گرچه احتياط غير لازم اعاده
طواف است . وچنانچه زيادى يك شوط يا بيشتر باشد باقي آن را
تا يك طواف كامل تمام نمايد ونماز طواف را بجا آورد . واحتياط
آن است كه پس از طواف ونماز طواف ، أول سعى نمايد ونماز
طواف دوم را بعد از سعى بجا آورد ، وبهتر واحتياط غير لازم آن
است كه بعد از فراغ از همه اينها بار ديگر طواف نمايد .
شك در عدد أشواط
( 291 ) : هر گاه بعد از تمام شدن طواف وتجاوز از محل ، شك
نمايد كه آيا طوافم هفت شوط يا كمتر يا بيشتر بوده به شك خود
اعتناء نكند ، مثل كسى كه بعد از شروع به نماز طواف چنين شكى
بكند . وهم چنين است اگر قبل از نماز شك كند ولى از مطاف
بيرون رفته ، يا عملي انجام داده باشد كه تجاوز از محل صدق كند .