( 272 ) : طواف كردن با بدن يا لباسى كه در آن خون وخونابه
زخم يا دمل هست اگر اجتناب از آن دشوار باشد ، مانعى ندارد .
وبر طرف كردنش لازم نيست وبنابر احتياط واجب براي طواف
نايب نيز بگيرد . همچنين از به همراه داشتن چيز نجس در هنگام
طواف بايد خوددارى كند ، بنابر احتياط لازم .
( 273 ) : چنانچه نجس بودن بدن يا لباس خود را نمىدانسته
وپس از انجام طواف فهميده ، طوافش صحيح است ونيازى به
اعاده نيست . وهم چنين است نماز طواف .
( 274 ) : هر گاه نجاست بدن يا لباس خود را فراموش نموده
وطواف كرد وبعد از طواف يادش آمد ، بنابر احتياط واجب بايد
طواف را اعاده كند . وچنانچه بعد از نماز طواف يادش بيايد كه
بدن يا لباسش نجس بوده بايد نماز طواف را اعاده كند .
( 275 ) : هر گاه نجس بودن بدن يا لباس خود را نمىدانست
ودر ميان طواف فهميد نجس است ، يا اين كه بدن ولباسش پاك بود
ولى قبل از پايان طواف نجس شد ، اگر جامه پاكى دارد همانجا
لباس نجس را كنده وبا جامه پاك طواف را تمام كند ، وگر نه در
صورت امكان بدون رها كردن طواف بدن ولباسش را تطهير كند
وطواف را ادامه دهد . وچنانچه لباس پاك همراه ندارد
و
مناسك حج وعمره ( فارسي ) — صفحة 102
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص١٠٢