تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هشام بن الحكم ، مدافع حريم ولايت ( فارسي ) — صفحة 109

مساهمون:

ص١٠٩
" يحيى " : أمير المؤمنين امر مىكند كه صحت اين ادعا را بيان كن وتوضيح ده چگونه مناظره شروع نشده مذهب أو را باطل ساختى ؟ " هشام " : اين جماعت هميشه با ما در ولايت أمير المؤمنين علي ( ع ) متفق بودند تا قضية حكمين اتفاق افتاد نظر به راضى شدن أمير المؤمنين به حكومت حكمين أو را تكفير نموده وبه ضلالت نسبتش دادند وحال آنكه على از روى اضطرار وناچارى به اصرار اصحابش تن به حكومت حكمين در داد . واينك اين شيخ كه رئيس أصحاب خود مىباشد بدون اضطرار بلكه از روى اختيار دو مرد مختلف در مذهب را كه يكى أو را تكفير وديگرى أو را تعديل مىنمايد حكم قرار مىدهد . اگر در اين تعيين حكم بر صواب است ، أمير المؤمنين علي ( ع ) أولى است به صواب . واگر بر خطا كار كرده وكافر است ، پس ما را از نظر در حال خود آسوده ساخت ، زيرا كه گواهى بكفر خود داد ونظر در كفر وايمانش أولى است از نظر در تكفير أو علي بن أبي طالب را . پس هارون اين نظر را پسنديد وبه هشام جايزه داد أو را به منزل خود روانه ساخت . ( 6 ) مناظره هشام بن الحكم با نظام در خلود " قاضى نور الله " از " كتاب مختار كشى " مناظره اى از " هشام بن الحكم " ذكر كرده كه ما خلاصه آن را براي خوانندگان محترم نقل مىكنيم : " نظام " - أهل بهشت بقاى ابدى در بهشت ندارند زيرا كه لازم مىآيد مانند خداوند براي هميشه باقي وابدى باشند . " هشام " - هميشگى بودن ايشان در بهشت مستلزم مانند بودن آنان با خدا در أبديت نيست ، زيرا كه ايشان باقي با بقاء خداوند مىباشند ، وخداوند باقي وابدى بدون مبقى ومؤيد است . " نظام " - البتة محال است كه بهشتيان هميشه در بهشت باشند بلكه بر ايشان