از سر گيرد مثل ساير موارديكه تتابع در ان واجب است
( مسألة 5 ) هر روزه كه تتابع در ان شرط
باشد هر گاه در أثناء ان اختيارا بدون عذر روزى افطار كند بايد از سر گيرد وهم چنين اگر شروع
كند بان در زمانيكه در بين روزه واجب معينى واقع مىشود كه باطل است بخلاف روزه كه تتابع
در ان شرط نباشد هر چند بنذر ونحو ان تتابع در ان واجب شده باشد كه نبايد از سر گيرد اگر چه بسبب
خلف نذر گنه كار است مثل انكه نذر كند تتابع را در قضاء رمضان كه بر فرض انكه متفرقا بجا
أورد صحيح است وبسبب مخالفت نذر گنه كار است
( مسألة 6 ) روزه كه تتابع در ان شرط است
هر گاه در أثناء ان بسبب عذرى از اعذار شرعيه مثل مرض وحيض ونفاس وسفر اضطراري افطار
كند استيناف ان واجب نيست بلكه بعد از رفع عذر بلا فاصله باقي مانده آن را بگيرد وصحيح است
واز جمله اعذار اضطرار به آن است كه روزى نيت روزه را فراموش كند وبعد از زوال متذكر شود
كه وقت ان گذشته واز جمله اعذار است هر گاه اعتبار تتابع را فراموش كند ودر بين نيت روزه
ديگر كند ومتذكر نشود مگر بعد از زوال واز جمله اعذار است انكه پيش از تعلق كفاره مثلا نذر
كرده باشد كه هر پنجشنبه روزه بگيرد كه تخلل انروزه در أثناء تتابع ضرر ندارد وبسبب اين عذر
نبايد در كفاره مخيره اختيار خصال ديگر كند بلى در صورتيكه پيش از تعلق كفاره نذر كرده
باشد روزه تمام عمر خود را متجه است لزوم انتقال بساير خصال
( مسألة 7 ) كسيكه واجب باشد
بر أو روزه دو ماه متتابع اگر يك ماه ويك روز متتابع بگيرد جايز است بقيه ان را اختيارا متفرق بجا
أورد چنانچه جايز است تفرق در هر روزه كه بر أو واجب غير معين باشد بنذر ونحو ان وتتابع را در
ان شرط نكرده ومنصرف بتتابع نيز نباشد ومشهور ان است كسيكه نذر كرده يك ماه متتابع روزه
بگيرد بعد از گذشتن پانزده روزه متتابع اختيارا جايز است بقيه را متفرق بگيرد ولكن مشكل است
پس اگر بعد از ان افطار كند عمدا روزى از انماه را هر چند يك روز بيشتر باقي نمانده باشد احتياط باستيناف
ترك نشود چنانچه بي اشكال در ساير اقسام روزه كه تتابع در ان شرط است بعد از تجاوز از نصف
ان تفرق جايز نيست
( مسألة 8 ) هر گاه تتابع بافطار بعض أيام باطل شود روزه هاى گذشته باطل
نمىشود بلى چون امر كفاره بان امتثال نشده بايد از سر گيرد نظير انكه اگر نماز در أثناء باطل شود
قرائت واذكاريكه بعمل أورد بصحت باقي است