( خاتمة ) در أول كتاب صوم گذشت كه روزه بر چهار قسم است واجب ومندوب وحرام ومكروه ومراد
بروزه مكروه ان است كه ثواب ان كمتر است وجمله از اقسام روزه واجب گذشت ودر ان چند
فصل است ( فصل أول ) در روزه مندوب وان بر چند قسم است ( قسم أول ) روزه كه مختص
بسبب مخصوصى نباشد وزمان معينى هم نداشته باشد مثل روزه تمام أيام سال غير عيدين وهم چنين أيام
تشريق براي كسيكه در منى باشد كه اينها حرام است وغير اينها مندوب است واخبار در فضيلت
روزه ومحبوبيت وفوائد ان مستفيض است وكفايت مىكند در ثواب ان آنچه در حديث قدسي وارد
شده كه روزه مختص ذات بيزوال من است ومنم جزاى ان ووارد شده كه روزه سپرى است از اتش
وخواب صائم عبادت است وسكوتش تسبيح وعمل أو مقبول ودعاى أو مستجاب وچه خوب فرموده
اند بعض علماء كه اگر در روزه هيچ فائده نباشد مگر ترقى كردن از مرتبه پست بهائم ووصول بمعارج
قدسية وتشبه بملائكة روحانية هر اينه همان كافى خواهد بود در فضل ومنقبت وشرافت ان
( مترجم گويد ) كه مناسب است در اين مقام چند سطرى از اسرار روزه نوشته شايد كسى از ان
متأثر ومنتفع وبراى اين بي قابليت سبب نجاتي باشد بدان كه سزاوار است روزه دار اكتفا بامساك
مفطرات نكند بلكه چشم خود را نيز به پوشاند از هر چه نظر كردن بان حرام يا مكروه است وگوش
خود را از هر چه شنيدن ان حرام يا مكروه است نگاه دارد وشكم خود را از غذاهاى حرام وشبهه ناك
باز دارد وهم چنين ساير اعضا وجوارح خود را از محرمات ومكروهات متعلقه بأنها محافظت كند
وعمده ان است كه دل خود را از آنچه از ياد خدا مشغول مىسازد حفظ كند وسزاوار است كه
ملتفت باشد كه افطار أو از حلال باشد وكمتر بخورد وكمتر بياشامد زيرا كه سر امر بروزه ان است
كه بگرسنگى وتشنگى قوه شهويه را مقهور وضعيف وتسلط شيطان كمتر شود تا نفس أو از درجه
بهيميت ترقى نموده متشبه بملئكه گردد واثار تجرد وروحانيت برايش حاصل شود پس هر گاه بقدر
چاشت خود بلكه زيادتر از ألوان مختلفه أطعمه كه در افطار ماه مبارك سفره خود را مىآرايند تناول
نمايد كجا اين مرتبه براي أو دست مىدهد ومخفى نماند كه براي روزه سه درجه است ( أول ) روزه
عوام كه عبارتست از حفظ شكم وفرج خود در روز از آنچه مقتضاى شهوات انها است وفائده اين
غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي ) — صفحة 537
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٥٣٧