تخطي إلى المحتوى الرئيسي

غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي ) — صفحة 194

مساهمون:

ص١٩٤
هر گاه ميت وصيت كرده باشد بنماز كردن شخص معينى بر أو أحوط اين است كه آن شخص استيذان كند از ولى هر چند بر ولى واجب بدانيم تقديم أو را پس عمل بوصيت واجب است بنابر أقوى ومع ذلك استيذان از ولى ساقط نمىشود وبر ولى واجب است اذن دادن باو
( مسألة 11 ) مستحب است كه نماز ميت بجماعت كرده شود وأحوط بلكه اظهر اين است كه جميع شرايط امامت موجود باشد در امام از بلوغ وعقل وايمان وعدالت ومرد بودن أو از براي مردان واينكه ولد الزنا نباشد بلكه أحوط اين است كه شرائط جماعت نيز موجود باشد از عدم حائل وعدم علو مكان امام ونشسته نبودن أو با قيام مأمومين وبعد مفرط نبودن ما بين امام ومامومين وما بين خود مأمومين
( مسألة 12 ) امام در نماز بر ميت از مأمومين متحمل نمىتواند بشود يعنى بايد مأموم تكبيرات ودعاهاى ما بين را خودش بخواند وبخواندن امام از أو ساقط نمىشود
( مسألة 13 ) جايز است كه امام ومامومين قصد وجوب كنند چون ما دام كه تمام نشده بر همه واجب است
( مسألة 14 ) هر گاه مأمومين همه زن باشند جايز است امام ايشان نيز زن باشد لكن بهتر بلكه أحوط آنست كه در صف زنها بايستد ومقدم نايستد بر ايشان
( مسألة 15 ) جايز است نماز بر مكان بر ميت چه فرادى وچه بجماعت وهر گاه بجماعت كنند امام در صف بايستد مثل جماعت زنان وواجب است كه ستر عورت كنند اگر چه بدست باشد وهر گاه ممكن نباشد ستر نشسته نماز بخوانند
( مسألة 16 ) در جماعت غير زنها وغير عراة بهتر اين است كه امام مقدم بايستد ومامومين در پشت سر أو باشند بلكه مكروه است در پهلوى امام بايستند هر چند مأموم يكى باشد
( مسألة 17 ) در نماز ميت هر گاه زن به مرد اقتدا كند مستحب است كه پشت سر أو بايستد واگر صفوفى از مردان باشد پشت سر مردان بايستد وهر گاه حائضى در ميان زنان باشد در صف جدا بايستد
( مسألة 18 ) جايز است در أثناء نماز ميت عدول از امامي بامام ديگر وجايز است قطع نماز ميت اختيارا همچنانكه جايز است عدول از جماعت بانفراد لكن بشرط انكه از جنازة چندان دور نباشد كه مضر باشد وهم حائلى در بين نباشد واز محاذاة هم بيرون نباشد
( مسألة 19 ) هر گاه مأموم پيش از امام تكبير أول گفت مىخواهد منفردا نماز بكند ومىخواهد قطع كند مجددا با امام تكبير بگويد واما هر گاه در تكبيرات ديگر بر امام سبقت گرفت مىخواهد قصد انفراد كند ومىخواهد صبر كند تا امام تكبير بگويد پس با أو دعا را بخواند لكن أحوط
غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي ) — صفحة 194 | الشيخ عباس القمي / القمي / السيد محمد كاظم الطباطبائي اليزدي