566 ترجمهء يمنى 63 و 104 و 118 و 197 و 294 و 296 يمينى نسخهء خطى و شرح آن 1 / 166 و 184 )
ص 121 س 3 على بن سروش : در تمام نسخه هاى تاريخ بخارا على بن سروش است ، و ليكن در تواريخ ديگر چون تاريخ سيستان و زين الاخبار گرديزى ، به جاى سروش شروين آمده و همين صورت هم ظاهرا درست است .
على بن شروين از سرداران بزرگ عمرو ليث صفار است كه در جنگ با امير اسماعيل گرفتار و اسير شد .
گرديزى نوشته است كه عمرو ليث محمد بن بشر و على بن شروين و احمد دراز را به راه آمويه بر مقدمه به مقابلهء امير اسماعيل بن احمد فرستاد ، و اسماعيل به راه زم از رود بگذشت . و پيش ايشان آمد ، و حرب كرد . احمد دراز به زينهار اسماعيل بن احمد رفت ، و محمد بن بشر هزيمت شد ، و لشكر به طلب او رفتند ، او در اين هزيمت كشته شد با هفت هزار مرد ، و على بن شروين را اسير گرفتند ، و اين روز دو شنبه هژدهم شوال سنه 286 بود . و چون على بن شروين را اسير گرفتند احمد دراز شفاعت كرد تا او را نكشتند ، و به بخارا به زندان باز داشتند تا مرگ .
صاحب تاريخ سيستان هم به اين واقعه اشاره نموده و گويد : محمد بشر كشته شد ، و على بن شروين و گروهى بزرگ اسير ماندند ، و تاريخ اين حادثه در اين كتاب ، آخر شوال سال 285 آمده است .
ابن اثير نامى از على بن سروش يا شروين نياورده و به جاى بشر « بشير » آورده و گفته است : عمرو ليث محمد بن بشر كه خليفه و حاجب و اخص اصحاب و بزرگترين امرايش بود به آمل فرستاد ، و اسماعيل از جيحون گذشت ، و با سپاه عمرو محاربه كرد . و محمد بن بشير با جماعتى نزديك به شش هزار از مردم او كشته شدند ، و هزيمتشدگان به عمرو كه در نيشابور بود پيوستند . خواندمير هم تنها از محمد بن بشير نام برده است ، و ظاهرا
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 302
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص٣٠٢