به طلب على فرستاد .
در تاريخ سيستان مذكور است كه عمرو ، منصور بن محمد بن نصر را فرمان كرد كه على بن الحسين المرورودى را به هر كجاى كه هست طلب كند ، او اندر اين فرمان مداهنت كرد . ( 250 ) و بعد محمد بن شهفور را به طلب على فرستاد . على بگريخت و به بلخ شد ، و پسر فريغون با او يك جا آنجا جمع شدند ( 251 ) . تا بو داود عامل بلخ از عمرو ايشان را زينهار خواست ، و عمرو زينهار داد .
و در جاى ديگر در اين تاريخ ذكر شده كه عمرو ، على بن الحسن ( ظ . الحسين ) را به گرگان فرستاد ( 253 ) .
گرديزى هم در زين الاخبار موافق با گفتهء صاحب تاريخ سيستان نوشته است كه على از مرو رود به بلخ گريخت ، و با احمد بن محمد فريغونى در مخالفت عمرو همداستان شدند ، و بو داود عامل بلخ از عمرو ايشان را زينهار خواست و عمرو زينهار داد .
و ليكن آنچه از اين دو تاريخ نقل شد كه على و فريغونى در يك جا با يك ديگر جمع شدند با قول نرشخى در تاريخ بخارا مخالف است .
در تاريخ سيستان و زين الاخبار گرديزى از حسين بن على بن الحسين المرورودى نيز در چند مورد ياد شده كه ظاهرا او پسر على مرورودى است .
ثعالبى هم در كتاب يتيمة الدهر از شخصى به نام حسن بن على مرورودى نام برده و ترجمهء حالى از او ذكر كرده و او را بسيار ستوده و در شرح حالش نوشته است ، اديبتر و شاعرتر و بزرگوارتر اصحاب جيوش خراسان بود ، و او را با احمد بن سهل واقعاتى بود ( 4 / 85 ) .
مسلما او همان حسين مرورودى است كه نامش در تاريخ سيستان
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 299
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص٢٩٩