( 1 ) از من سختيهاى عذاب خود را و دور گردان از من به درد آورندهء از عقوبت خود را و پناه بده مرا از شرّها و هلاككنندهء در زمانها و رها كن مرا از بدى عاقبت كارها و نگاهدار مرا از همهء حذر كردهشدهها « 1 » و جدا ساز خالص از بلا را از كار من ، شل كن دست بلا را از من در مدّت زندگانى من بدرستى كه تو پروردگار بزرگى و خلقكنندهاى و زندهكنندهاى بعد از مردن و به جاى آورندهاى مر آنچه را كه خواهى .
مناجات به طلبيدن قبول توبه
( 2 ) خداوندا بدرستى كه من اراده نمودم و متوجه شدم به سوى تو به سبب خالص نمودن توبه « 2 » و بازگشت خالص خود را و به سبب ثابت كردن اعتقاد درستى و دعائى كه صادر شده از دلى كه صاف است از حيله و دروغ و به سبب ظاهر كردن گفتارى كه واضح است ، « 3 » خداوندا پس قبول كن از من خالص گردانيدهشدهء توبه مرا و روى آوردن تند بازگشت مرا به سوى تو و افتادنهاى مرا « 4 » به خاك مذلّت جهت زارى كردن از جهت گناه خود و برابر ( 3 ) و مقابل بگردان « 5 » اى پروردگار من توبه مرا به بزرگ از ثواب و به شريف محل رجوع ( يعنى به بهشت ) و به بر طرف شدن عقوبت و برگشتن عذاب و به فايده دادن بازگشت و به پوشانيدن پردهء حجاب گناهان مرا و بر طرف كن خداوندا آنچه را كه ثبت شده است در نامهء اعمال من از گناهان من و بشوى تو به سبب قبول كردن توبهء من همهء عيبهاى مرا و بگردان تو آن توبه را جلا دهنده و روشن سازنده مر دل مرا و بلند گرداننده مر بينائى عقل مرا و شويندهء مر چرك گناهان مرا پاككنندهء « 6 » مر نجاست و كثافت بدن مرا و بگردان آن را درستكننده « 7 » در آن توبه مر اعتقاد و قصد مرا و بگردان آن را تعجيلكننده به سوى وفا كردن به آن توبه مر بينائى مرا و قبول كن اى پروردگار من توبهء مرا پس بدرستى كه اين توبه سر زده است از روى خالص
هامش
( 1 ) يعنى از آن چيزهائى كه مىترسم و از آنها اجتناب مىكنم .
( 2 ) توبهء نصوح توبهاى را گويند كه در نهايت خلوص باشد و آن شخص را در آن توبه قصد رجوع به آن گناه نباشد بلكه بايد كه قصد عدم معاودت به آن معصيت را داشته باشد و بعضى گفتهاند كه توبهء نصوح پشيمانى در دل و استغفار به زبان و ترك همهء گناهان به اعضا است و قصد به اين كه معاودت به هيچ يك از گناهان نكند و شك نيست كه چنين توبه كاملتر و بهتر است . و اللَّه يعلم
( 3 ) يعنى گفتن كلمهء « استغفر اللَّه ربّى و أتوب اليه » كه صريح است در دلالت كردن آن بر اظهار پشيمانى و ندامت و بازگشت به سوى رحمت خداى .
( 4 ) مصارع جمع مصراع است و فيروزآبادى گفته كه مصرع به معنى افتادن به خاك است و به معنى موضع افتادن نيز آمده و در اين مقام معنى اول مناسب است .
( 5 ) يعنى و قبول كن توبهء مرا و در مقابل آن عوض بده ثواب بزرگ خود را و محل رجوع كريم و شريف را يعنى بهشت را و بر طرف گردان عقاب و عذاب را تا به آخر . و اللَّه يعلم
( 6 ) يعنى و اين توبه را پاككنندهء از براى نجاستها و كثافتها گناهان بدن من بگردان . و اللَّه يعلم
( 7 ) يعنى قصد و اعتقاد مرا در آن توبه كردن درست و صحيح كند .