تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 95

مساهمون:

ص٩٥
شريك ندارد و معبودى با او نيست ، و گواهى مىدهم محمد صلى الله عليه و آله بنده و فرستادهء اوست . امّا بعد ، نافرمانى از دستور نصيحت كنندهء مهربان ، دانا و با تجربه ، باعث حسرت مىشود ، و پشيمانى به دنبال دارد . من فرمان خويش را در مورد حكميّت به شما گفتم . . . و نظر خالص خود را در اختيار شما گذاردم ، « اگر كسى گوش به سخنان قصير مىداد » امّا شما همانند مخالفان جفاكار ، و نافرمانان پيمان شكن امتناع ورزيديد ؛ تا به آنجا كه نصيحت كننده در پند خويش گويا به ترديد افتاد ، و از پند و اندرز خوددارى نمود . مثال من و شما همچون گفتار برادر « هوازن » است كه گفت : « من در سرزمين منعرج اللوى دستور خود را دادم ولى اين نصيحت تنها فردا ظهر آشكار شد » .

خطبهء 36

كه براى اعلام خطر به خوارج نهروان در مورد اشتباهاتشان ايراد فرموده است

نكند بىدليل كشته شويد

شما را از اين بيم مىدهم : نكند بدون دليلى از پروردگارتان ، و با دستى تهى از مدرك روشن ، جسد شما در كنار اين نهر و در اين گودال بيفتد . دنيا شما را در گمراهى پرتاب كرده و مقدّراتى ( كه به دست خودتان فراهم شده ) شما را آمادهء مرگ ساخته است . من شما را از اين حكميّت نهى كردم ، ولى با سرسختى مخالفت نموديد ، و فرمان مرا پشت سر انداختيد تا به دلخواه شما تن در دادم ! اى گروه كم عقل ! و اى كم فكرها ! من كار خلافى انجام نداده بودم و نمىخواستم به شما زيان برسانم .
نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 95 | الشيخ ناصر مكارم الشيرازي / خطب الإمام علي ( ع )