تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 755

مساهمون:

ص٧٥٥
ولى اين به خاطر آن است كه افعالى كه با آن استحقاق ثواب و عقاب پيدا مىكنند ظاهر گردد ؛ زيرا بعضى از مردم ( مثلًا ) پسر را دوست دارند و فرزندان دختر را ناخوش دارند و بعضى افزايش مال را مىخواهند و از نقصان مال ناراحتند . شريف‌رضى رحمه الله مىگويد : و اين از تفاسير عميق و پيچيده‌اى است كه از آن حضرت شنيده شده . 94 - از امام سؤال شد ، خوبى و خوشبختى در چيست ؟ فرمود : خوبى و خوشبختى در اين نيست كه مالت فراوان و فرزندانت زياد شوند ، خوشبختى آن است كه علمت افزون گردد و حلمت زياد شود و با پرستش پروردگار به مردم مباهات كنى و اگر نيكى كنى شكر خدا به جاى آورى و اگر بدى كنى استغفار كنى . دنيا فقط براى دو كس خوب است : كسى كه گناهانى كرده و مىخواهد با توبه جبران كند ، و كسى كه با سرعت به كارهاى نيك مشغول است . 95 - عملى كه توأم با تقوا باشد كم نيست ( هرچند به نظر ناچيز آيد ) چگونه كم خواهد بود عملى كه مقبول درگاه خداست ؟ 96 - نزديكترين و شايسته‌ترين مردم به پيامبران آنها هستند كه از همه به تعليمات آنان آگاهترند ، سپس امام عليه السلام اين آيه را تلاوت فرمود : « شايسته‌ترين و نزديكترين مردم به ابراهيم ، آنها هستند كه از او پيروى كردند و اين پيامبر و مؤمنان به اين پيامبر » . « 1 » سپس فرمود : دوست محمّد صلى الله عليه و آله كسى است كه از خدا اطاعت كند هرچند پيوند نسبى او دور باشد و دشمن محمّد صلى الله عليه و آله كسى است كه معصيت خدا كند هرچند قرابت او نزديك باشد . 97 - امام عليه السلام صداى يكى از خوارج را شنيد كه نماز شب مىخواند و قرآن تلاوت مىكرد ؛ فرمود : خواب توأم با يقين و ايمان ، بهتر است از نماز با شك ! 98 - اخبارى را كه مىشنويد پيرامون آن تفكّر كنيد ، تفكّرى براى عمل ، نه تفكّر براى روايت ، زيرا راويان علم بسيارند و عمل كنندگان به آن كم ! 99 - امام عليه السلام شنيد مردى مىگويد « انّا للّه وَ انّا الَيْه راجعُونَ » فرمود : اين كه مىگوييم « إنّا للّه » اقرار مىكنيم كه ما مملوك خدا هستيم ، و اين كه مىگوييم « وَ إنّا إلَيْه راجعُونَ » اقرار مىكنيم كه همه سرانجام از دنيا مىرويم . 100 - امام عليه السلام در برابر گروهى كه او را ستودند فرمود : خداوندا ! تو نسبت به من از خودم آگاهترى
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 68 .