31 - دربارهء « ايمان » از آن حضرت سؤال شده در پاسخ فرمود :
ايمان بر چهار پايه استوار است .
بر « صبر » ، « يقين » ، « عدالت » و « جهاد » ؛
« صبر » بر چهار شعبه تقسيم مىشود : بر اشتياق ، ترس و مواظبت زهد و انتظار . كسى كه مشتاق بهشت باشد از شهوات و تمايلات سركش بر كنار مىرود و آن كس كه از آتش جهنّم بيمناك باشد از محرّمات دورى مىگزيند ، كسى كه در دنيا زاهد باشد مصيبتها را ناچيز مى شمرد و آن كس كه منتظر مرگ باشد براى انجام اعمال نيك سرعت مىگيرد .
« يقين » نيز بر چهار قسمت است : بر بينش در هوشيارى و زيركى ، رسيدن به دقايق حكمت ، پند گرفتن از عبرتها و توجّه به روش پيشينيان ، كسى كه هوشيار و بينا باشد حكمت و دقايق امور برايش روشن شد عبرت فرا مىگيرد و كسى كه درس عبرت فرا گيرد گويا هميشه با گذشتگان بوده است .
« عدالت » نيز چهار شعبه دارد : دقّت در فهم ، غور در علم و دانش ، قضاوت صحيح و حلم و بردبارى ثابت و پابرجا . بنابراين آن كس كه خوب بفهمد ، به اعماق دانش آگاهى پيدا مىكند و كسى كه به عمق علم برسد سيراب از سرچشمهء احكام باز مىگردد ، و آن كس كه حلم و بردبارى داشته باشد ، در كار خود تفريط و كوتاهى نمىكند و در ميان مردم با آبرومندى و ستودگى زندگى خواهد كرد .
« جهاد » نيز چهار شعبه دارد : امر به معروف ، نهى از منكر ، صدق و راستى در معركه نبرد و كينه و دشمنى با فاسقان ، آن كسى كه امر به معروف كند پشت مؤمنان را محكم كرده و كسى كه نهى از منكر نمايد بينى كافران را بر خاك ماليده و هركس در معركهء نبرد صادقانه بايستد وظيفهاش را انجام داده و آن كسى كه فاسقان را دشمن دارد و به خاطر خدا خشم گيرد ، خداوند به خاطر او خشم و غضب مىكند و او را در روز قيامت خشنود مىسازد .
« كفر » نيز بر چهار پايه قرار دارد : دنبال اوهام رفتن به گمان كنجكاوى از اسرار ، جنگ و ستيز با مردم ؛ انحراف از حقّ و دور شدن از هدايت و پيروى از هوا و هوس ، آن كس كه به دنبال اوهام و جستجوى اسرار ديگران برود به حقّ باز نمىگردد و كسى كه در اثر جهل به نزاع و ستيز برخيزد همواره از شناخت حقّ محروم خواهد ماند و كسى كه از راه حقّ منحرف شود و به دنبال هوسها برود نيكى در نزد او بد و بدى در پيش او خوب جلوه مىكند و گرفتار مستى گمراهى مىگردد و آن كس كه به عناد و لجاج پردازد ، راهها برايش پر از سنگ و ناهموار ، و كارها بر او سخت و پيچيده مىشوند و در تنگنا قرار مىگيرد .