بنابراين به آن كس كه تو را آفريده و روزيت داده و آنچه لازمهء خلقتت بوده به تو بخشيده پناه ببر ! و پرستش تو ويژهء او باشد ، ميل و رغبتت به سوى او و تنها از او بترس .
پسرم ! بدان هيچ كس از خدا همچون پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم خبر نياورده است . بنابراين رهبرى او را بپذير ! و در طريق نجات و رستگارى ، او را قائد خويش انتخاب كن ! من از هيچ اندرزى دربارهات كوتاهى نكردهام و تو هر قدر هم كوشش كنى و صلاح خويش را در نظر بگيرى مصالح خود را آن اندازه كه من دربارهء تو تشخيص دادهام تشخيص نخواهى داد !
پسرم ! بدان اگر پروردگارت شريكى داشت رسولان او نيز به سوى تو مىآمدند ، آثار ملك و قدرتش را مىديدى و افعال و صفاتش را مىشناختى ، امّا او خداوندى است يكتا ، همانگونه كه خويش را توصيف كرده است . هيچ كس در ملك و مملكتش قادر به ضديّت با او نيست ، هرگز از بين نخواهد رفت ، و همواره بوده است ، او سر سلسلهء هستى است بدون اين كه آغازى داشته باشد و آخرين آنهاست بدون اين كه پايانى برايش تصوّر شود ؛ بزرگ مرتبهتر از آن است كه ربوبيّتش در احاطهء فكر يا ديده قرار گيرد .
حال اين كه حقيقت را شناختى در عمل بكوش ! آنچنان كه سزاوار مانند توست در كوچكى قدر منزلت و كمى قدرت و فزونى عجز و نياز شديد به پروردگار است .
در راه طاعتش كوشش نما ! از عقوبتش ترسان باش ! و از خشمش بيمناك ! چرا كه او تو را جز به نيكى امر نكرده و جز از قبح و زشتى باز نداشته است .
فرزندم ! من تو را از دنيا و حالات آن و زوال و دگرگونيش آگاه ساختم و از آخرت و آنچه براى اهلش در آن مهيّا شده ، مطّلع گردانيدم و دربارهء هر دو برايت مثلها زدم ، تا به وسيلهء آنها عبرتگيرى و در راه صحيح آن گام نهى ! كسانى كه دنيا را خوب آزمودهاند ، همانند مسافرانى هستند كه در سرمنزلى بى آب و آبادى و پر مشقّت قحطى زده كه قابل ماندن نيست قرار گرفته و قصد كوچ به سوى منزلى پرنعمت و به ناحيهاى كه در آن آسايش و راحتى است ، نمودهاند ( اينها براى رسيدن به آن منزل ) مشقّتهاى راه را متحمّل شدهاند ، فراق دوستان را پذيرفته ، سختى مسافرت و غذاهاى ناگوار را با جان و دل قبول نمودهاند ، تا به خانهء وسيع خويش و سرمنزل قرار و آرامش خود گام نهند . لذا از هيچ كدام از اين ناراحتىها و مشكلات در اين راه احساس درد و رنجى نمىكنند ؛ هزينه هاى مصرف شده را غرامت نمىانگارند و هيچ چيز برايشان محبوبتر از آن نيست كه آنان را به منزلشان نزديك و به محلّ آرامششان برساند .
نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 619
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٦١٩