بلكه به عنوان شكر و سپاسگذارى نعمت خداوند مىگويم - / جمعيّتى از مهاجران و انصار در راه خدا شربت شهادت نوشيدند و هركدام داراى مقام و مرتبتى بودند ، امّا هنگامى كه شهيد ما « حمزه » شربت شهادت نوشيد ، به او گفته شد سيّدالشّهدا ( آقاى شهيدان ) و رسولاللّه هنگام نماز بر وى ( به جاى پنج تكبير ) هفتاد تكبير گفت . و نيز مگر نمىدانى ، گروهى دستشان در ميدان جهاد قطع شد كه هركدام مقام و منزلتى دارند ، ولى هنگامى كه اين جريان دربارهء يكى از ما انجام شد ، لقب « طيّار » به او دادند و گفته شد :
« در آسمان بهشت با دو بال خود پرواز مىكند » ! و اگر نه اين بود كه خداوند نهى كرده كه انسان خويشتن را بستايد فضايل فراوانى را بر مىشمردم كه دلهاى آگاه مؤمنان با آن آشناست و گوشهاى شنوندگان از شنيدن آنها تحاشى ندارد . به هر حال دست از اين سخنها بردار و گمراهان را از خود دور كن ! ما ساخته و پرورش يافته و رهين منّت پروردگار خويش هستيم ؛ ولى مردم پرورش يافته و تربيت شدهء مايند ، آميزش و اختلاط ما با شما هرگز عزّت هميشگى و عطاهاى ما را بر شما از بين نمىبرد . . .
ما از طايفهء شما همسر گرفتيم و به طايفهء شما همسر داديم ، همچون اقوام همطراز ، در حالى كه شما هرگز در اين پايه نبوديد و چگونه ممكن است چنين باشد ، در حالى كه پيغمبر ( محمّد صلى الله عليه و آله و سلم ) از ماست . و تكذيب كننده ( ابوجهل ) از شما ، اسداللّه ( حمزه ) از ماست . و اسدالاحلاف ( يعنى ابوسفيان جمع كننده و قسم دهندهء احزاب براى جنگ با پيامبر ) از شما ؛ دو سيّد و آقاى جوانان بهشت ( حسن و حسين ) از ما هستند و كودكان آتش ( اولاد مروان يا فرزندان عقبة بن ابى معيط ) از شما ، بهترين زنان جهان ( فاطمه ) از ماست و حمّالة الحطب ( همسر ابولهب ) از شما و چيزهاى فراوان ديگرى از اين قبيل ، دربارهء ما و شما !
دوران اسلام ما به گوش همه رسيده و كارهاى ما در دوران جاهليّت نيز بر كسى مخفى نيست ؛ كتاب خدا قرآن آنچه را كه برنشمرديم در يك آيه جمع كرده و نشان داده است و آن گفتهء خداوند است كه :
« خويشاوندان در كتاب الهى نسبت به يكديگر سزاوارترند » . « 1 » و نيز فرموده است : « شايستهترين مردم به ابراهيم كسانى هستند كه از او تبعيّت كردند و همچنين اين پيامبر و كسانى كه ايمان آوردهاند و خداوند ولىّ و سرپرست مؤمنان است . » « 2 » پس ما از يك طرف به وسيلهء قرابت از ديگران سزاوارتريم و از طرف ديگر در اثر اطاعت .
آن روز كه مهاجرين در « سقيفه » با انصار گفتگو كردند ، توانستند با ذكر قرابت و خويشاوندى با پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم بر آنها پيروز شوند ؛ اگر اين دليل برترى است پس حق با ماست نه با شما و اگر دليل ديگرى دارد ، ادّعاى انصار به جاى خود باقى است . گمان بردهاى كه من بر تمام خلفا حسد ورزيدهام و بر همهء آنها طغيان كردهام ، اگر چنين باشد جنايتى بر تو نرفته است كه از تو عذر خواهى كنم !
هامش
( 1 ) . سورهء انفال ، آيهء 75 .
( 2 ) . سورهء اعراف ، آيهء 3 .