( و بايد بداند ) آن كس كه پنهانى و آشكارش ، كردار و گفتارش با هم مخالفت نداشته باشد ، امانت الهى را ادا كرده و عبادت را خالصانه انجام داده است .
و به او فرمان داده كه با مردم با چهرهء عبوس روبهرو نشود ! آنها را بهتان نزند و به آنها به حساب برترىجويى به خاطر اين كه رئيس است بىاعتنايى نكند ، چه اين كه آنها برادران دينى هستند و كمك در استخراج حقوق !
( بدان ) براى تو در اين زكات نصيب مشخّص و حقّ معيّنى است و شريكانى از مستمندان و ضعيفان بينوا دارى ، همانگونه كه ما حقّ تو را مىدهيم تو هم بايد نسبت به حقوق آنها وفادار باشى ؛ اگر چنين نكنى از مردمى خواهى بود كه در رستاخيز بيش از همه دشمن و شكايت كننده دارى . . .
بدا به حال آن كه - در پيشگاه خداوند - فقرا و مساكين و سائلان و آنها كه از حقّشان محروم ماندهاند و بدهكاران و ورشكستگان و در راه ماندگان خصم و شاكى او باشند .
كسى كه امانت را خوار شمارد و دست به خيانت آلايد و خويشتن و دينش را از آن منزّه نسازد ، درهاى ذلّت و رسوايى را در دنيا به روى خود گشوده و در قيامت خوارتر و رسواتر خواهد بود و بزرگترين خيانت ؛ خيانت به ملّت است و رسواترين تقلّب ، تقلّب به پيشوايان مسلمين . والسلام
نامهء 27
به « محمّد بن ابى بكر » هنگامى كه وى را به حكومت مصر منصوب كرد
بالهاى محبّتت را براى آنها بگستر ! و پهلوى نرمش و ملايمت را بر زمين بگذار ! چهرهء خويش را براى آنها گشاده دار و تساوى در بين آنها حتّى در نگاههايت را مراعات كن ! تا بزرگان كشور در حمايت از آنها طمع نورزند و ضعفا در انجام عدالت از تو مأيوس نشوند ، كه خداوند از شما بندگان دربارهء اعمال كوچك و بزرگ و آشكار و پنهان باز خواست خواهد كرد ؛ اگر كيفرتان كند شما استحقاق بيش از آن را داريد و اگر عفوتان كند ، او كريمتر است .
اى بندگان خدا ! آگاه باشيد كه پرهيزكاران هم از دنياى زودگذر و هم از سراى آخرت بهره گرفتند ؛