خطبهء 229
پيرامون بيعت مردم با او در امر خلافت
« شريف رضى رحمه الله » مىگويد : نظير اين سخن - / با تعبيرهاى ديگرى - / قبلًا گذشت .
شما ( براى بيعت ) دستم را گشوديد و من بستم . شما آن را به سوى خود كشيديد و من آن را برگرفتم ! پس از آن همچون شتران تشنه كه روز وعدهء آب به آبخورگاه حمله كنند و به يكديگر پهلو زنند به گردم ريختيد ! آنچنان كه بند كفشم پاره شد ، عبا از دوشم افتاد و ضعيفان پايمان گرديدند !
سرور و خوشحالى مردم آن روز به خاطر بيعت با من ، چنان شدّت داشت كه كودكان به وجد آمده و پيران خانه نشين با پاى لرزان خود براى ديدار منظرهء اين بيعت به راه افتاده بودند ، بيماران براى مشاهده بر دوش افراد سوار شده و دوشيزگان نو رسيده ( بر اثر عجله و شتاب ) بدون نقاب در آن مجمع حاضر شده بودند !
خطبهء 230
پيرامون مسائل گوناگون
تقوا و ترس از خدا كليد گشايش دروازه هاى راستى و درستى است و ذخيرهء رستاخيز و سبب آزادى از هرگونه بردگى ( شيطان ) و نجات از هرگونه هلاكت . در پرتو تقوا ، طالبان پيروز و فرار كنندگان رهايى مىيابند و با آن به هر هدف و آرزويى مىتوان رسيد !
ارزش عمل
عمل كنيد ( تا هنگامى كه ) عمل ( شما به پيشگاه شما ) بالا مىرود و به تو نفع مىبخشد ؛
و به دعاهاى شما ترتيب اثر داده مىشود ، ( عمل كنيد تا زمانى كه ) احوال آرام و قلمهاى ( فرشتگان براى نوشتن اعمال ) در جريان است ؛ به انجام اعمال صالح مبادرت ورزيد پيش از آن كه عمرتان پايان يابد ، يا بيمارى مانع گردد و يا تير مرگ شما را هدف قرار دهد ،