خطبهء 201
كه در آن توصيه فرموده راه روشن را انتخاب كنيد
اى مردم ! در طريق هدايت از كمى طرفداران آن وحشت نكنيد ! زيرا مردم در اطراف سفرهاى اجتماع كردهاند كه مدّت سيرى آن كوتاه و گرسنگى آن طولانى است .
اى مردم ! رضايت و نارضايى ( بر عملى ) موجب وحدت پاداش و كيفر مردم مىگردد ( يعنى ؛ عاملان و كسانى كه راضى به آن عملند ، در كيفر يا پاداش شريكند ) ناقهء « ثمود » را يك نفر بيشتر پى نكرد ، امّا عذاب و كيفر آن همهء قوم ثمود را فرا گرفت ، زيرا همه به عمل او راضى بودند ، خداوند سبحان مىفرمايد :
« فَعَقَروها فَاصبَحُوا نادِمينَ ؛ آن را پى كردند ولى ( سرانجام پس از نزول بلا ) پشيمان شدند » . « 1 » سرزمين آنان همچون آهن گداختهاى كه در زمين نرم فرو رود ، يكباره فريادى بر آورد و فروكش كرد ! ( و به اين طريق كيفر اعمال خلاف خود را ديدند ) .
اى مردم ! آن كس كه از راه آشكار و جادهء واضح برود به آب مىرسد ؛ امّا آن كس كه مخالفت كند و از اين طريق منحرف گردد . در حيرت و سرگردانى قرار خواهد گرفت ( و تشنه كام جان مىدهد ) .
خطبهء 202
روايت شده كه : اين سخن را امام عليه السلام به هنگام دفن فاطمه عليها السلام سيدهء زنان جهان ايراد فرموده و گويا با پيامبر صلى الله عليه و آله در كنار قبر او سخن مىگويد
اى رسول خدا ! از جانب من و دخترت كه هم اكنون در جوارت فرود آمده و به سرعت به تو ملحق شده است ، سلام !
اى پيامبر ! از فراق دختر برگزيده و پاكت پيمانهء صبرم لبريز شده و طاقتم از دست رفته است ، امّا پس از رو به رو شدن با مرگ و رحلت تو هر مصيبتى به من برسد كوچك است . ( فراموش نمىكنم ) با دست خود ، تو را در ميان قبر قرار دادم و هنگام رحلت سرت بر سينهام بود كه قبض روح شدى ؛ « انا لِلّه وَ إنّا إلَيهِ راجِعُون ؛ ما از آن خداييم و به سوى او باز مىگرديم » . « 2 » ( اى پيامبر ! ) امانتى كه به من سپرده بودى هم اكنون باز داده شده و گروگان باز پس دادم ؛ امّا اندوهم هميشگى است و شبهايم همراه بيدارى !
هامش
( 1 ) . سورهء شعراء ، آيهء 157 .
( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 156 .