و پيامبر برنخاستهام ، بلكه با در كف گذاشتن جان خود ، در صحنههاى نبردى كه شجاعان قدمهايشان مىلرزيد و پشت كرده فرار مىكردند با حضرتش مواسات و همراهى كردم و اين شجاعتى است كه خداوند مرا به آن اكرام فرموده است .
رسول خدا صلى الله عليه و آله در حالى كه سرش بر سينهام قرار داشت ، قبض روح گرديد و جانش در دستم جريان پيدا كرد ، پس آن را به چهره كشيدم .
من متصدّى غسل آن حضرت صلى الله عليه و آله بودم و فرشتگان مرا يارى مىكردند ( گويى ) در و ديوار و صحن خانهاش به ضجّه درآمده بودند .
گروهى ( از فرشتگان ) به زمين مىآمدند و گروهى به آسمان مىرفتند ؛ گوش من از صداى آهستهء آنان كه بر آن حضرت نماز مىخواندند خالى نمىشد ، تا آنگاه كه او را در ضريحش به خاك سپرديم .
بنابراين چه كسى به آن حضرت به هنگام حيات و مرگ از من سزاوارتر است ؟ با بينش خويش به سوى جهاد به سرعت حركت كنيد ، بايد نيّت شما در صحنهء جهاد ، عملتان را تصديق كند ؛ سوگند به آن كسى كه جز او آفريدگار و معبودى نيست من در جادهء حق قرار دارم و آنها ( مخالفان ) در لغزشگاه باطل ! مىگويم آنچه را كه مىشنويد ! و براى خود و شما از خداوند درخواست مغفرت و آمرزش مىكنم !
خطبهء 198
كه در مورد احاطهء علم خداوند به تمام جزئيّات و تشويق به تقوا و برترى اسلام
و قرآن ايراد فرموده است .
( خداوند ) از صداى نعرهء حيوانات وحشى در كوهها و بيابانها ، گناه و معصيت بندگان در خلوتگاهها ؛ آمد و شد و حركت ماهيان در اقيانوسهاى ژرف و تلاطم امواج آب در اثر وزش تندبادها ( از همه اينها ) آگاه است .
و گواهى مىدهم كه « محمّد صلى الله عليه و آله » برگزيدهء خدا ، سفير وحى و رسول رحمت اوست .
توصيه به پرهيزكارى
امّابعد ، من شما را به ترس از خدايى توصيه مىكنم كه آفرينشتان را آغاز كرده و به سوى او بازگشت مىكنيد ،