خطبهء 196
بعثت پيامبر
هنگامى پيامبر صلى الله عليه و آله را مبعوث ساخت كه نه نشانهاى ( از دين ) بر پا و نه چراغ هدايتى روشن و نه طريق حقّى آشكار بود !
موعظه به زهد و پارسايى
اى بندگان خدا ! شما را به تقوا توصيه مىكنم و از دنيا برحذر مىدارم ؛ زيرا دنيا سراى ناپايدار و جايگاه سختى و مشقّت است ، ساكنانش مسافر و مقيمانش مجبور به جدايى از آن هستند .
دنيا همچون كشتى است كه در دل درياها بادهاى تند و شديد آن را مضطرب مىسازد ، اهل خود را هميشه در اضطراب و ناراحتى قرار مىدهد ، ( سر نشينان آن ) بعضى غرق شده و هلاك گرديدهاند و برخى در ميان امواج در حال نجاتند ؛ بادها آنها را از اين سو به آن سو مىبرند و در جاهاى هولناك قرار مىدهند . امّا آنها كه هلاك شدهاند باز يافتنشان ممكن نيست و آنان كه نجات يافتهاند نيز در شرف هلاكند .
اى بندگان خدا ! از هم اكنون ( به هوش باشيد و ) اعمال صالح انجام دهيد در حالى كه هنوز زبانها آزاد ، بدنها سالم ، اعضا و جوارح آماده ، محلّ رفت و آمد وسيع و مجال بسيار است ، ( به هوش باشيد ) پيش از آن كه فرصت از دست برود و مرگ فرا رسد ، آمدن مرگ را مسلّم و تحقّق يافته شماريد ، نه آن كه منتظر آن باشيد ( كه در عمل سستى و تأخير كنيد ) .
خطبهء 197
كه در آن موقعيّت خويش و لزوم اطاعت فرمانش را تأكيد مىكند
اصحاب و ياران محمّد صلى الله عليه و آله كه حافظان و نگهداران اسرار او هستند ، به خوبى مىدانند كه من حتّى يك لحظه به معارضه با ( احكام و دستورات ) خدا