و تحقير پشم و پوشيدن آن گفت .
( ولى ) اگر خداوند مىخواست به هنگام مبعوث ساختن پيامبرانش ، درهاى گنجها و معادن طلا و باغهاى خرّم و سرسبز را به روى آنها بگشايد ، مىگشود و اگر مىخواست پرندگان آسمان و حيوانات وحشى زمين را همراه آنان گسيل دارد ، مىداشت ، اگر اين كار را مىكرد امتحان از ميان مىرفت و پاداش و جزا بى اثر مىشد . . . و وعده ها و وعيدهاى الهى بى فايده مىگرديد و براى پذيرندگان اجر و پاداش آزمودگان واجب نمىشد و مؤمنان استحقاق ثواب نيكوكاران را نمىيافتند و اسما و نامها با معانى خود همراه نبودند ( يعنى هيچ گاه نمىشد به يك مؤمن حقيقتاً مؤمن گفت زيرا او به خاطر قدرت و مكنت پيامبران اظهار ايمان مىكرد ) .
امّا خداوند پيامبران خويش را از نظر عزم و اراده ، قوى و از نظر حالات ظاهرى فقير و ضعيف قرار داد ، ولى توأم با قناعتى كه قلبها و چشمها را پر از بى نيازى مىكرد ، هر چند فقر و نادارى ظاهرى آنها چشمها و گوشها را از ناراحتى مملوّ مىساخت .
اگر پيامبران داراى آن چنان قدرتى بودند كه كسى خيال مخالفت با آنان را نمىكرد و توانايى و عزّتى داشتند كه هرگز مغلوب نمىشدند و سلطنت و شوكتى دارا بودند كه همهء چشمها به سوى آنان بود و از راههاى دور ، بار سفر به سوى آنان بسته مىشد ، پذيرفتن آنها براى مردم آسانتر و متكبّران سر تعظيم در برابرشان فرود مىآوردند و اظهار ايمان مىنمودند . امّا به خاطر ترسى كه بر آنها چيره مىشد و يا به واسطهء ميل و علاقهاى كه به ماديّات آنها داشتند و در اين صورت در نيّتها خلوص يافت نمىشد و غير از خداوند جنبه هاى ديگرى نيز در اعمالشان شركت داشت و با انگيزههاى گوناگون به سراغ نيكيها مىرفتند .
ولى خداوند اراده كرده كه : پيروى از پيامبرانش و تصديق كتابهايش و خضوع و فروتنى در برابر فرمانش و تسليم در اطاعتش ، امورى ويژه و مخصوص او باشند و چيز ديگرى با آنها آميخته نگردد .
و هر قدر امتحان و آزمايش بزرگتر و مشكلتر باشد ، ثواب و پاداش گرانقدرتر و بيشتر خواهد بود .
كعبه ، خانهء پاك خدا
مگر نمىبينيد خداوند انسانها را از زمان آدم تا انسانهاى آخرين اين جهان ، با سنگهايى كه نه زيان مىرسانند و نه نفع مىبخشند ، نه مىبينند و نه مىشنوند آزمايش نموده ، اين سنگها را خانهء محترم خود قرار داده و آن را موجب پايدارى و پابرجايى مردم گردانيده است . . .
سپس آن را در سنگلاخترين مكانها