من آنچه را مىشنويد مىگويم و خداوند را به يارى خود و شما مىطلبم ! او كفايتكنندهء ما و بهترين وكيل است .
خطبهء 184
كه در پاسخ برج بن مسهر طائى كه از خوارج بود ، فرموده و اين هنگامى بود كه شخص مزبور با صداى بلند به طورى كه امام بشنود گفت : « لا حُكْمَ الَّا لِلّهِ » !
خاموش باش ! خدا رويت را سياه كند اى دندان شكسته ! به خدا سوگند حق آشكار گرديد و تو شخصى ناتوان بودى ؛ صدايت در سينه حبس شده بود تا آنگاه كه صداى باطل از حلقوم بيرون آمد همچون شاخ بزى آشكار شدى !
خطبهء 185
كه در آن از ستايش خداوند ، ثناى بر پيامبر صلى الله عليه و آله و اسرار آفرينش گروهى
از حيوانات سخن به ميان آورده است .
ستايش خداوند متعال
ستايش مخصوص خداوندى است كه حواس ، وى را درك نكنند و مكانها وى را در برنگيرند ، ديده ها او را نبينند و پوششها وى را مستور نسازند ، با حدوث آفرينش ، ازليّت خود را آشكار ساخته و با حدوث ( و اسرار ) خلقت ، وجود خود را نشان داده است ؛ همانند بودن آفريده ها دليل بر آن است كه براى او همانندى نيست ، همو كه در وعدههايش صادق و بالاتر از آن است كه بر بندگان خود ستم كند .
دربارهء مخلوقاتش به عدل و داد رفتار مىكند و در اجراى احكام به عدالت بر آنها حكم مىنمايد ، حادث بودن اشيا گواه بر هميشگى او ، و ناتوانى آنها نشانهء قدرت او ، و نابودى قهرى موجودات شاهد و گواه دوام اوست .
يكى است امّا نه به شماره ، هميشگى است ولى نه اين كه زمانى دارد ، برقرار است