« نوف » گفت : براى فرزندش « حسين عليه السلام » پرچمى با ده هزار نفر و براى « قيس بن سعد » در ده هزار و براى « ابو ايّوب انصارى » در ده هزار و براى ديگران هر كدام تعدادى ديگر تهيّه فرمود . تصميم داشت به « صفّين » باز گردد ، و هنوز « جمعه » نگذشته بود كه « ابن ملجم » جنايتكار به امام ضربت زد ؛ لشكرها برگشتند و ما همچون گلّه هايى بوديم كه شبان خود را از دست داده و گرگان از هر جانب به سرعت به آنها حمله ور شده بودند .
خطبهء 183
كه دربارهء قدرت پروردگار ، فضايل قرآن و توصيه به تقوا ايراد فرموده است .
خداوند بزرگ
ستايش ويژهء خداوندى است كه بدون ديده شدن شناخته شده و بى هيچ زحمت و مشقّتى آفريننده است ، با قدرتش مخلوقات را آفريد ، با عزّتش گردن كشان را بندهء خويش ساخت و با وجود و سخايش بر همهء بزرگان برترى جست ، هموست كه دنيا را مسكن مخلوقش گردانيد و رسولانش را به سوى جنّ و انس مبعوث ساخت ؛ تا پرده از چهرهء ( زشت ) دنيا براى آنها برگيرند و آنان را از زيانهايش برحذر دارند ، ( و در بىوفايى دنيا و پستى زرق و برق و تجمّل پرستىاش ) براى آنان مثلها بزنند و عيوب دنياپرستى را به آنها نشان دهند و آنچه را كه مايهء عبرت است از تندرستيها و بيماريها كه متعاقب يكديگرند و حلال و حرام آن پى در پى ياد آورشان شوند ( و اين درسهاى عبرت آور را بدون وقفه بر آنهابخوانند ) و آنچه را كه خداوند به مطيعان و عصيانگران از بهشت و دوزخ و احترام و تحقير به آنان وعده فرموده است ، برايشان بازگو كنند .
ستايش مىكنم او را تا به او تقرّب جويم ، همان گونه كه خود از بندگانش خواسته ، براى هر چيزى اندازهاى و حدود و هدفى و براى هر اندازه و هدفى اجل و سرآمدى و براى هر اجلى حسابى مقرّر داشته است .
قسمتى ديگر از اين خطبه در فضايل قرآن
قرآن فرمان دهندهاى است باز دارنده ، ساكتى است گويا و حجّت خداوند است بر مخلوقش ،