مبادا در دين ، متلوّن و دو رنگ باشيد كه همبستگى و اتّحاد در راه حق - گر چه از آن كراهت داشته باشيد - بهتر است از پراكندگى در راه باطلى كه مورد علاقهء شماست ، چه اين كه خداوند سبحان به هيچ كس نه گذشتگان و نه آنها كه هم اكنون هستند ، در اثر تفرقه چيزى نبخشيده است .
لزوم اطاعت پروردگار
اى مردم ! « خوشا به حال آن كس كه اشتغال به عيب خود ، وى را از توجّه به عيوب ديگران باز دارد » و خوشا به حال كسى كه ملازم خانهء خود گردد ، توشهء خويش را بخورد و به اطاعت پروردگارش مشغول باشد « و بر خطاهاى خويش بگريد » او به خويشتن مشغول و انسانها از دستش راحت باشند .
خطبهء 177
در مورد حكمين
نظر و رأى جمعيّت شما بر اين قرار گرفت كه دو نفر را انتخاب كنند ( تا بين ما و معاويه حكم باشند ) و ما از اين دو ( ابوموسى و عمروعاص ) پيمان گرفتيم كه در برابر قرآن خاضع باشند و از آن تجاوز نكنند ، زبان آنها با قرآن و قلوبشان پيرو آن باشد . امّا آنها از قرآن روى بازگرداندند و با اين كه حق را آشكارا مىديدند آن را ترك گفتند ، جور و ستم خواستهء دلشان بود و اعوجاج و كژى طرز فكرشان . ولى ما پيش از آن كه آنها اين رأى بد را بدهند و اين حكم جائرانه را صادر كنند با آنها شرط كرده بوديم كه به عدل حكم كنند و به حق عمل نمايند ، بنابراين هنگامى كه اين دو نفر از راه حق منحرف گردند و حكم غير صحيحى يعنى خلاف حكم خداوند را صادر كنند ، حجّت در اختيار ما و براى ماست ( بنابراين نظر آنها براى ما هيچ اثرى ندارد ، زيرا آنها با شرط مخالفت كردند ) .