خطبهء 171
كه به هنگام تصميم به مبارزه با لشكر معاويه در صفّين ايراد فرموده است
نيايش
بار خداوندا ! اى پروردگار اين سقف برافراشته و اين جوّ و فضاى متراكم ، كه آن را مركز پيدايش شب و روز و مسير خورشيد و ماه و محلّ رفت و آمد ستارگان سيّار قرار دادهاى و مسكن گروهى از فرشتگانت برگزيدهاى ، همانها كه هرگز از عبادت و پرستشت خسته نمىشوند .
اى پروردگار اين زمينى كه آن را مركز سكونت انسانها و جاى رفت و آمد حشرات و چهارپايان قرار دادهاى ، ( و محلّ حيات ) آنچه احصا نمىگردد ، چه آنها كه به چشم مىآيند و چه آنها كه به چشم نمىآيند .
اى پروردگار كوههاى محكم و پابرجا كه آنهارا براى زمين ميخهاى محكم و براى مخلوق تكيه گاه مطمئن قرار دادى ، اگر بر دشمن پيروزمان ساختى ما را از تجاوز و تعدّى بر كنار دار و و بر راه حق استوار بنما و چنانچه آنها را بر ما غلبه دادى شهادت نصيب ما گردان و از شرك و فساد ما را نگهدار !
دعوت به پيكار با دشمن
كجايند آنها كه در برابر حوادث سخت همچون سپرند ؟ و كجايند آن مردان غيورى كه به هنگام نزول مشكلات به پاسدارى ( از عقيده و آب و خاكشان ) مىپردازند ، ننگ و عار در پشت سر شماست و بهشت در پيش رويتان ! ( تا كدامين را انتخاب كنيد ! )
خطبهء 172
ستايش خداوند
ستايش ويژه خداوندى است كه هيچ آسمانى مانع آگاهى وى از آسمان ديگر و هيچ زمينى حايل بين او و سرزمين ديگرى نمىگردد .