( قرآن را فرو فرستاد ) كه ظاهرش علم و باطنش حكمت و نوآوريهاى آن پايان نگيرد و شگفتيهايش تمام نمىشود . در آن بركات و خيرات همانند سرزمينهاى پر گياه در اوّل فصل بهار ، فراوان است و چراغهاى روشنى بخش تاريكيها فراوان دارد ، در نيكيها را جز با كليدهاى آن نتوان گشود و تاريكيها را جز با چراغهاى آن ، فروغ نتوان بخشيد . خداوند در اين قرآن مناطق ممنوعهء خود ( محرّمات ) را تعيين كرده و موارد مباح و حلال خويش را نشان داده است . در اين كتاب الهى درمان است براى شفاجويان و بىنيازى است براى بى نيازى طلبان .
خطبهء 153
پارهاى از صفات گمراهان
او در اين چند روز كه خداوند مهلتش داده با غافلان و بى خبران در راه هلاكت قدم مىنهد و تمام روزها را با گنهكاران به سر مىآورد ، بدون اين كه در طريقى گام نهد كه او را به حق رساند ، و يا پيشوايى برگزيند كه قائد و راهنمايش باشد .
صفات غافلان
قسمت ديگرى از اين خطبه است
تا به آن هنگام كه خداوند كيفر گناهانشان را به آنها نشان دهد و آنان را از پشت پردههاى غفلت بيرون آورد ، به استقبال آنچه پشت كرده ( سراى ديگر ) شتافتند و از آنچه روى آورده ( سراى دنيا ) روى برتافتند . از آنچه طلب نمودند و به آن رسيدند نفعى نبردند و از امورى كه بدست آوردند لذّتى نچشيدند .
من شما و خويشتن را از چنين وضعى برحذر مىدارم .
هركس بايد از خويشتن بهره گيرد ، زيرا شخص بصير و بينا آن است كه بشنود و بينديشد ، نگاه كند و ببيند و عبرت گيرد و از آنچه موجب عبرت است نفع برد ، سپس در جادهء روشنى گام نهد و از راههايى كه به سقوط و گمراهى و شبهات اغوا كننده منتهى مىشود دورى جويد . . . و گمراهان را بر ضدّ خويش به وسيلهء سختگيرى در حق ، يا تحريف در سخن و يا ترس از راستگويى ، تحريك نكند .