و يا متمرّدى كه گويا گوشش از شنيدن پند و اندرزها كر است ، آيا شخص ديگرى جز اينها مىبينى ؟
كجا هستند خوبان شما ؛ صالحان ، آزادمردان و سخاوتمندان شما ؟ كجايند همانها كه در كسب و كارشان با ورع بودند ، در مذهب و رفتار خود از بديها دورى مىجستند ، مگر همهء آنها از اين دنياى پست و از اين زندگى پر از مشكلات كوچ نكردند ؟ مگر نه اين است كه شما وارث انسانهاى بى ارزشى شدهايد كه لبها جز به مذمّت آنها حركت نمىكند ، تا مقام آنها كوچك شمرده شود و براى هميشه فراموش گردند ، « انّا للّه و انّا اليه راجعون » .
« مفاسد آشكار شده » نه انكار كننده و تغيير دهندهاى پيدا مىشود ، و نه بازدارندهاى به چشم مىخورد ، آيا با اين وضع مىخواهيد در دار قدس خدا و جوار رحمتش قرار گيريد و عزيزترين اوليايش باشيد ! هيهات ! خداى را دربارهء بهشت جاويدانش نمىتوان فريفت . . . و جز با اطاعتش رضايتش را نتوان بدست آورد ؛ نفرين خدا بر آنان باد كه امر به معروف مىكنند و خود آن را ترك مىنمايند و نهى از منكر مىكنند و خود ، مرتكب آن مىشوند .
خطبهء 130
خطاب به ابوذر هنگامى كه به « ربذه » تبعيد مىشد
اى ابوذر ! تو به خاطر خدا خشم گرفتى و غضب كردى ، پس به همان كس كه برايش غضب نمودى اميدوار باش . اين مردم از تو بر دنيايشان ترسيدند ، و تو از آنها بر دينت !
پس آنچه را كه آنها برايش در وحشتند ، به خودشان واگذار و براى آنچه كه بر آن مىترسى از آنها فرار كن ، چه محتاجند به آنچه از آن منعشان مىكردى و چه بى نيازى ، از آنچه تو را منع مىكردند و به زودى خواهى يافت كه فردا پيروزى براى كيست و چه كسى بيشتر مورد حسد قرار مىگيرد .
اگر درهاى آسمانها و زمينها به روى بندهاى بسته شده باشد ، امّا او از خداى بترسد ، خداوند راهى براى او خواهد گشود ؛ آرامش خويش را تنها در حق جستجو كن و غير از باطل چيزى تو را به وحشت نيفكند ؛ اگردنيايشان را مىپذيرفتى دوستت داشتند و اگر سهمى از آن را به خود اختصاص مىدادى ( و با آنها كنار مىآمدى ) دست از تو بر مىداشتند .