هنگامى كه سخن به اينجا رسيد يكى از اصحابش گفت : اى اميرمؤمنان ! از غيب سخن مىگويى و به علم غيب آشنايى ؟ امام عليه السلام خنديد و به او كه از طائفهء « بنى كلب » بود فرمود :
اى برادر كلبى ! اين علم غيب نيست ، اين فراگرفتهاى است از عالمى ( پيامبر ) ، علم غيب تنها علم قيامت است و آنچه خداوند سبحان در اين آيه بر شمرده است كه : « آگاهى به وقت قيام قيامت نزد اوست ، او باران را نازل مىكند و از آنچه در عالم جنين است ، باخبر است و كسى نمىداند كه فردا چه كار خواهد كرد و كسى نمىداند كه در كدام سرزمين از دنيا مىرود » . « 1 » پس خداى سبحان از آنچه در رحمهاست پسر يا دختر ، زشت يا زيبا ، سخاوتمند يا بخيل ، سعادتمند يا شقى و آن كسى كه هيزم آتش است و يا در بهشت همسايه و دوست پيامبران است ، از همهء اينها آگاه است .
اين است آن علم غيبى كه غير از خدا كسى نمىداند و جز اينها علمى است كه خداوند به پيامبرش تعليم كرده و او به من آموخته است و برايم دعا نمود كه خدا آن را در سينهام جاى دهد و اعضا و جوارحم را از آن مالامال سازد .
خطبهء 129
كه دربارهء « مقياسها » ايراد كرده
نيكان شما چه شدند ؟
اى بندگان خدا ! شما و آنچه مورد علاقهء شما از اين دنياست ، مهمانهايى هستيد در مدّتى معيّن و بدهكارانى هستيد مورد مطالبه ؛ سرآمدى كوتاه داريد و اعمالتان همگى محفوظ است ، چه بسيارند كوشش كنندگانى كه به جايى نرسيدند و زحمتكشانى كه زيان كردند ، در زمانى واقع شدهايد كه خير و نيكى جز عقب ماندگى چيزى به بار نمىآورد ! و شرّ و بدى عامل پيشروى است ! و شيطان جز طمع در هلاكت مردم كارى ندارد ؛ پس اكنون زمانى است كه وسائل پيشرفت شيطان قوى شده ، نيرنگ و فريبش همگانى گشته و بدست آوردن شكار برايش آسان شده است ، به هر سو كه مىخواهى نگاه كن ، آيا جز فقيرى كه با فقر دست و پنجه نرم مىكند ، يا ثروتمندى كه نعمت خدا را به كفران تبديل كرده يا بخيلى كه با بخل ورزيدن در اداى حقوق الهى ، ثروت فراوانى گردآورده
هامش
( 1 ) . سورهء لقمان ، آيهء 34 .