خطبهء 77
هنگامى كه در زمان عثمان « سعيدبن العاص » حقّ مسلّم امام را از بيت المال
به منظور محاصرهء اقتصادى آن حضرت دريغ داشت فرمود :
بنىاميّه از ميراث محمّد صلى الله عليه و آله جز كمى در اختيار من نمىگذارند .
به خدا سوگند ! اگر زنده ماندم همچون محتويّات شكم يك حيوان كه خاك آلود است و قصّاب آن را به دور مىريزد ؛ آنها را از صحنهء حكومت اسلامى بيرون خواهم ريخت !
شريف رضى رحمه الله مىگويد : « الْتُّرابُ الْوَذَمَة » نيز روايت شده است كه عكس سابق است .
و مىافزايد : سخن امام عليه السلام « لَيُفَوّقُونَنى » يعنى مقدار اندكى از مال به من مىدهند مانند « فواق ناقه » كه يك بار دوشيدن شير شتر است . « وِذام » جمع « وذمه » قطعهاى از شكمبه يا كبد است كه در خاك افتاده و فاسد شده باشد .
خطبهء 78
كه با آنها راز و نياز مىكرده و سرمشقى براى مردم در آن نهفته است
بار خدايا ، آنچه را كه تو از من به آن آگاهترى بر من ببخشاى ! و اگر بار ديگر به سوى آن باز گردم ، تو هم مغفرت خود را باز گردان !
خداوندا ! آنچه را از كارهاى نيك كه تصميم گرفتهام و انجام ندادهام ببخش .
خداوندا ! آنچه را با زبان به تو تقرّب مىجويم و قلبم با آن هماهنگ نيست ، مورد مغفرت خويش قرار ده !
الهى ! نگاههاى اشارتآميز ، سخنان بى فايده و خواستههاى نابجاى دل ، و لغزشهاى زبان را بر من ببخش !