( 22 ) هشت گفتار پيرامون حقيقت موسيقى غنايى ، اكبر ايرانى
حوزه هنرى سازمان تبليغات اسلامى ، تهران ، 1370 . 216 ص .
در مقدمهء هفت صفحه اى اين كتاب تاريخچه موسيقى و تاريخ موسيقى ايرانيان پيش از اسلام بررسى شده است . مؤلف معتقد است كه اشاعهء موسيقى مبتذل در ايران همزمان با تأسيس دار الفنون است .
اين كتاب مجموعه هشت گفتار يا مقاله ذيل است :
الف ) تحليل مفاهيم فقهى غنا با بهره گيرى از دانش و هنر موسيقى ؛ ب ) باغ خرّم ترجمه الروضة الغناء ؛ ج ) ديدگاه حضرت امام خمينى ( ره ) در باره ماهيت غنا ؛ د ) غنا و ماهيت آن از ديدگاه فقه اجتهادى ؛ ه ) تحليل ديدگاههاى شيخ انصارى و فيض كاشانى ؛ و ) نقش موسيقى در تلاوت قرآن ؛ ز ) سماع و غنا از ديدگاه عرفا و فقها ؛ ح ) ديدگاه فارابى در بارهء موسيقى .
نويسنده در مقاله اوّل تعريف كارشناسى از موسيقى حرام را اين گونه بيان مىكند : « اگر نواختن فواصل نتها حالات سكت يا سكوپ باشد موجب انحراف و فساد مىشود » آنگاه حزن مطرب را بيان كرده و تفاوت آن را با سرود « مادر مادر » بچه هاى آباده كه در ايام جنگ تحميلى خوانده شد متذكر مىشود .
احمد عابدى
غنا ، موسيقى ( عربي - فارسي ) — صفحة 2159
مساهمون: مركز تحقيق مدرسة ولي العصر ( عج )
ص٢١٥٩