( 17 ) موسيقى در تاريخ و قرآن ، علي اسماعيلپور
ناشر : مؤلف ، قم ، 1368 ، 295 ص .
مؤلف در اين كتاب بحث و استدلال فقهى متعارف مطرح نكرده بلكه به بحثهاى علمى و تاريخى و آثار موسيقى در زندگى انسان پرداخته است .
پس از تعريف موسيقى به بيان تاريخ و پيدايش آن پرداخته مىگويد : برخى آن را منسوب به فيثاغورث حكيم مىدانند و بعضى به خاخامهاى يهودى كه تورات را به سبك خاص مىخواندند ، اما به نظر خود مؤلف بايد موسيقى را مربوط به ما قبل تاريخ دانست . از بحثهاى ديگر كتاب ، كيفيت پيدايش موسيقى در مسيحيت است و اينكه كشيشان موقع خواندن دعاهاى عشاى ربانى از آواز و موسيقى خاصّى استفاده مىكردند در ايران نيز سلسله پادشاهان ماد ، اشكانى ، هخامنشى و ساسانى هر كدام به نحوى از موسيقى بهره مىبردند . غنا پس از ورود اسلام به ايران و كيفيت موسيقى آن زمان ، اولين كسى كه حداء خواند ، اولين كسانى كه از وسائل موسيقى استفاده كردند و آهنگها و موسيقىهاى دربار بنى عباس خصوصاً هارون الرشيد ، از ديگر بحثهاى كتاب است .
سپس چگونگى و تاريخ ورود موسيقى مبتذل غربى به ايران را بيان كرده و آن را همزمان با سفر ناصر الدين شاه به فرانسه مىداند .
در بخش دوم كتاب به بررسى موسيقى و آثار زيانبار آن از نظر آيات شريفه و احاديث و كتابهاى تاريخ و سرگذشت موسيقى سازان بزرگ پرداخته است .
پس از ذكر چند آيه شريفه ، تفسير آن آيات را از تفاسير گوناگون نقل
غنا ، موسيقى ( عربي - فارسي ) — صفحة 2150
مساهمون: مركز تحقيق مدرسة ولي العصر ( عج )
ص٢١٥٠