( 7 ) الغناء في الإسلام ( تاريخه ، أثره ، أحكامه على المذاهب الخمسة ) ، علي العسيلي العاملي
بيروت ، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات ، 1404 ق ، 216 ص .
مؤلف در ابتدا به تعريف لغوى غنا و آن گاه به تعريف غنا از نظر فقها پرداخته است . مؤلف در ادامه به بيان معناى حدا و شناساندن آلات موسيقى نزد عرب مىپردازد و مىگويد : عرب جاهلى تنها دف ( در انواع گوناگونش ) و مزمار را مىشناختند و پس از اسلام و گسترش آن با آلات ديگر آشنا شدهاند .
فصل بعدى در بارهء تأثير غنا در اخلاق و زندگى اجتماعى است .
فصل مفصل كتاب ، زندگىنامهء آوازه خوانان معروف عرب و خلفاى آوازه خوان است . او در اين فصل به بررسى زندگى بيست و دو آوازه خوان مشهور عرب پرداخته است و عمر بن عبد العزيز و الواثق بالله و المنتصر بالله و . . . را از خلفاى آوازه خوان شمرده است .
« الغناء في القرآن » فصل بعدى كتاب است وى در فصل ديگرى روايات غنا را به صورت موضوعى آورده و براى هر يك عنوانى انتخاب كرده است .
او در فصل جداگانه اى غنا را از منظر علم طب بررسى كرده و آثار سوء آن را برشمرده است . اين فصل ، خلاصهء نظرة الإسلام إلى الموسيقى و الغناء نوشته سيد محمد موحد است .
در اينجا ، اثر غنا در سكته هاى قلبى و لخته شدن خون و آسيب ديدن جنين و ناراحتىهاى عصبى و . . . بررسى شده است .
غنا ، موسيقى ( عربي - فارسي ) — صفحه 2133
پدیدآورندگان: مركز تحقيق مدرسة ولي العصر ( عج )
ص۲۱۳۳