پاسخ : آغاز و پايان و الفاظ آيهء مورد بحث حاكى است هدف آيه اين نيست كه فرستادن هر نوع معجزه را ، ولو معجزهاى كه خدا ابتدا در اختيار پيامبران مىگذارد كه گواه راستگويى آنان باشد ، نفى نمايد ، بلكه هدف آيه اين است كه خدا آن دسته از معجزات را كه مشركان مكه تقاضا مىكردند و هر جمعى بلكه هر فردى مىخواست كه پيامبر ، معجزه مورد علاقه او را بياورد نخواهد فرستاد . و همچنين منظور از معجزههايى كه امتهاى پيشين ، به تكذيب آنها برخاسته بودند و دچار عذاب شدند همان معجزههايى است كه خود آنها به پيامبران خود پيشنهاد كرده بودند ، نه آنهايى كه خدا ابتدا در اختيار پيامبران خود نهاده بود .
گواه ما بر اين مطلب كه ( هدف آيه نفى ارسال معجزه به طور مطلق نيست ، بلكه هدف نفرستادن آن قسم از معجزات است كه مورد درخواست مشركان بوده و همچنين تكذيب هر نوع معجزه موجب عذاب امتهاى گذشته نشده بلكه تكذيب آن دسته از معجزهها موجب عذاب امتهاى گذشته گرديده كه خود آنها پيشنهاد كرده بودند ) دلايل زير است كه از نظر خوانندهء گرامى مىگذرد :
1 . لفظ « الآيات » كه در آيهء مورد بحث ، با الف و لام آمده است ، جمع « آية » است به معنى نشانه و علامت ، « 1 » و در به دو نظر
هامش
( 1 ) . علت اين كه به معجزه آيت مىگويند : اين است كه نشانهء ارتباط او با جهان ديگر و علامت حقانيت او است . مترجم .