عبارتهايى را كه به عنوان معارضه با قرآن ساخته است در اينجا مىآوريم . و نقاط ضعف و فساد آنها را روشن مىسازيم . اگر چه سابقا در كتاب « نفحات الاعجاز » « 1 » اين قسمت را مورد بررسى قرار دادهايم .
معارضه با سورهء حمد
او در مقام معارضه با سورهء « حمد » جملههاى زير را عرضه داشته است :
الحمد للرحمان ، ربّ الاكوان ، الملك الديان ، لك العبادة و بك المستعان ، اهدنا صراط الايمان .
او اين جملهها را به عنوان معارضه با « سوره حمد » آورده و تصور كرده كه با آنكه از جملات قرآن كوتاهتر و مختصرتر است معانى و مزاياى آن را در بردارد .
نمىدانم به اين نويسنده كه با اين جملهها پرده از ميزان دانش و ادبيات خود برافكنده ، چه بگويم ؟
اى كاش او پيش از آن كه خود را به وسيلهء اين كتاب رسوا كند ، كتاب خود را به دانشمندان مسيحى ( عرب زبان ) كه به اسلوبهاى
هامش
( 1 ) . اين كتاب را در پاسخ رساله « حسن الايجاز » نوشتهام و در سال 1342 در چاپخانه علوى نجف اشرف چاپ شده است . ( مؤلف )